Παρασκευή, Μαΐου 28, 2004

ο Πύργος

Έχω νοιώσει λίγο σαν καφκικός ήρωας. Νοιώθω σαν τον Χωρομέτρη στον Πύργο. Προσπαθώ να μαζέψω κάποιες προσφορές για συστήματα, πόρτες ασφαλείας και για ασφαλιστική κάλυψη του χώρου όπου εργάζομαι και συνεχώς κάτι προκύπτει που με βγάζει από το δρόμο μου και συνειδητοποιώ πως για να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα πρέπει να αντιμετωπίσω αυτό το καινούργιο εμπόδιο που δίκην μπάμπουσκας κρύβει ένα άλλο εμπόδιο και ούτω καθεξής.

Σήμερα (ή χτες) το πρωί με πήρε ο ασφαλιστής και με ρώτησε αν ο χώρος είναι δηλωμένος ως διαμέρισμα ή ως επαγγελματική στέγη γιατί από αυτό - είπε - θα εξαρτηθεί το ύψος των ασφαλίστρων. Εγώ έπρεπε να το μάθω αυτό αλλά ο καθηγητής έλειπε. Πήρα τηλέφωνο την οικονομική υπηρεσία και μόλις ανέπτυξα την παραπάνω ιστορία ο προϊστάμενος προσβεβλημένος θέλησε να μου υπενθυμίσει πως εγώ δεν έχω καμία σχέση με το χώρο, είμαι ένας συμβασιούχος και όχι ένας υπάλληλος πόσω μάλλον ένας συνεργάτης του και εννόησε σαφώς ότι αυτές τις πρωτοβουλίες πρέπει να τις γνωρίζει εκ των προτέρων και δεν μπορεί ο καθηγητής να κάνει έστω και έρευνα αγοράς χωρίς να έχει ενημερώσει τον προϊστάμενο της οικονομικής υπηρεσίας. Αυτά τα έλεγε ενώ εγώ είχα υψώσει τον τόνο της φωνής μου. Δεν θυμάμαι γιατί εξοργίστηκα κι όμως όλη τη μέρα σκεφτόμουνα το περιστατικό και προσπαθούσα να εκλογικεύσω κάθε λεπτομέρεια, να εικάσω με κάποια λογική μέθοδο τις εξελίξεις. Πάντα εκ των υστέρων βάζουμε ένα προσωπείο στις πράξεις μας που κατά βάθος είναι παράλογες.

Η δική μου εκλογίκευση: προσπάθησα να ταυτιστώ με τον Χωρομέτρη του Κάφκα, μετά προσπάθησα να νοιώσω αδιάφορος σαν τον Τζέικομπ Χόρνερ στο Τέλος του Δρόμου του Τζόν Μπαρθ και τέλος προσπάθησα να είμαι wu wei -κενός και υπέροχος- σαν βουδιστής ζεν. Αυτά ήτανε τα δικά μου προσωπεία, κανένα δεν πέτυχε εκτός ίσως από τον Τζέικομπ Χόρνερ, που σαν κι αυτόν νοιώθω, ένα οντολογικό κενό με διάφορα προσωπεία, μια σειρά από περσόνες περιφερόμενες πάνω από ένα σκοτεινό κενό.

Αν η συνέχεια έχει ενδιαφέρον θα επανέλθω κι ίσως η ιστορία μας βγει κάτι σαν Πραγματεία Πάνω στην Αίσθηση της Πραγματικότητας. Εκείνος ο προϊστάμενος πάντως είναι πολύ ικανοποιημένος από την πραγματικότητά του, γι'αυτό την έχει πιστέψει τόσο δυνατά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: