Κυριακή, Φεβρουαρίου 20, 2005

Διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Δεν θυμάμαι πια τι μου γέννησε την ιδέα να κατασκευάσω ένα κείμενο λογοτεχνικό που θα μοιάζει με επιστημονικό (η αντίθεση παίζει μόνο στα επίπεδα -χρηστικό και +χρηστικό αντιστοίχως). Ήθελα να αποδείξω κάτι που το ήξερα με την πείρα μου και που με λίγα λόγια συνοψίζεται στην προβληματική –ούτως ή άλλως- φράση: κρίνουμε βασιζόμενοι περισσότερο στις επιθυμίες μας παρά στην πραγματικότητα.
Χαρακτήρισα την παραπάνω φράση προβληματική επειδή για έναν σκεπτικιστή όπως εγώ είναι αδύνατη η αντικειμενική πραγματικότητα• αυτή η ελαστικότητα με φέρνει αντιμέτωπο με τους σημαιοφόρους διαφόρων ιδεοληψιών –πολιτικών, εθνικών και θρησκευτικών κυρίως- που ζουν υπακούοντας μάλλον στο εθνικό ή θρησκευτικό φαντασιακό τους παρά στην δυσπρόσιτη –για έναν άνθρωπο- πραγματικότητα και είναι έτοιμοι να κλωτσήσουν στο γκρεμό της υποκειμενικότητας ό,τι αντιβαίνει στην ιδεολογία που λατρεύουν.
-Τι είναι πραγματικότητα; θα με ρωτήσει ο κάθε φανατικός που πρόθυμα πιστεύει ό,τι του λέει ο κάθε χριστέμπορος, εθνοποιμένας, παλιοφυλλάδα υπό τον όρο ότι αυτό που λέει επιβεβαιώνει την ιδεοληψία - ασχέτως αν τεκμηριώνεται ή όχι.
Σε αυτήν την ερώτηση δεν μπορώ να απαντήσω, δεν ήμουνα ποτέ καλός με τους ορισμούς.
Κάπου εκεί - στην αναζήτηση αλήθειας και ψέμματος - γεννήθηκε ο Σοφοκλής Καλλιμάνης και το κείμενό του το οποίο μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα του στον Pathfinder. Ο Σοφοκλής Καλλιμάνης δεν είναι ένα τυχαίο ψευδώνυμο αλλά επινοήθηκε προκειμένου το αρκτικόλεξο του ονόματός του (so-kal) να θυμίσει την Υπόθεση Σοκάλ και να υπονομεύσει το κύρος των κειμένων της ιστοσελίδας με ένα σαφές υπονοούμενο. Ακόμα και αυτό δεν στάθηκε αρκετό.
Ο Σοφοκλής Καλλιμάνης παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2004 στο διαδίκτυο ισχυριζόμενος ότι έχει ανακαλύψει έναν κώδικα του 13ου αιώνα όπου αποδεικνύεται ότι η αγγλική λέξη draft είναι ελληνική! Στο άρθρο του έδινε ένα ρεσιτάλ πατριωτισμού, τονίζοντας την πολιτιστική επιρροή της ελληνικής στις σύγχρονες γλώσσες και υποστηρίζοντας την ξενηλασία των δανείων λέξεων και την αντικατάστασή τους από "ωραιότατες και ελληνικότατες" λέξεις. Στη συνέχεια του άρθρου μιλούσε για τον τρόπο με τον οποίο "απέδειξε" ότι άλλη μια αγγλική λέξη είχε ελληνικές ρίζες.
Το κείμενο είχε αρνητικά στοιχεία: ήταν μεγάλο, εξαντλητικό και δεν είχε μία "καυτή" είδηση να προσφέρει (όπως ο γνωστός τηλεπλασιέ εθνικωφελών βιβλίων που παρουσίασε ...ούφο με ...ελληνική επιγραφή). Παρά τα αρνητικά του στοιχεία το κείμενο είχε μία ορισμένη απήχηση: το ανέβασαν στις σελίδες τους ο Μετανάστης, το Ελληνικό Βήμα και το Greek Portal. Ήταν αρκετά πατριωτικό ώστε να βρει αναγνώστες πρόθυμους να το πιστέψουν.
Ο Σοφοκλής Καλλιμάνης γεννήθηκε μόνο και μόνο για να αποδείξει δύο πράγματα, ότι αφενός οι άνθρωποι πιστεύουν πιο εύκολα κάτι αν συμβαδίζει με την ιδεολογία τους (πράγμα που γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνο όταν κάποιος απαιτεί τα πάντα να συμμορφώνονται με το φανατισμό του) και αφετέρου ότι το να ανασκευάσεις ένα ψέμα είναι πιο δύσκολο από το να το κατασκευάσεις. Την τελευταία θέση οφείλω να τη σχολιάσω λίγο παραπάνω: για την ιστορία πρέπει να τονίσω ότι ούτε ο κώδικας που αναφέρεται στο άρθρο του Καλλιμάνη υπάρχει, ούτε ο βυζαντινός λόγιος Μανουήλ Φυρλίγγος υπήρξε (εκτός πια κι αν μιλάμε για διαβολική σύμπτωση) ούτε ο Άνσελμος του Κλαιρβώ. Ποιος μπορεί να τα αποδείξει αυτά; Το ότι δεν βρίσκονται στην εγκυκλοπαίδεια δεν αποδεικνύει πως δεν υπάρχουν και έτσι η μόνη λύση για να αποδείξει κανείς ότι δεν είναι σωστή η προτεινόμενη ετυμολογία είναι να πάει στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού και να ζητήσει τον -ανύπαρκτο- κώδικα Parisinus lat. 12.196 (για τον οποίο κώδικα αναφέρεται στο άρθρο πως δεν έχει περιγραφεί ακόμα σε κάποιο έντυπο έτσι ώστε να καθίσταται αδύνατη η πρόσβαση σε αυτόν αν δεν μεταβεί κάποιος στο Παρίσι για να τον μελετήσει επιτόπου). Με λίγα λόγια το άρθρο προτείνει κάτι που δεν μπορεί να το ανασκευάσει ούτε ο πιο δύσπιστος.
Αντίθετα με τα παραπάνω, οι κατασκευαστές, οι έμποροι-προπαγανδιστές και οι θαμώνες των ιδεολογιών συνήθως δεν νοιάζονται για το βαθμό τεκμηρίωσης των ψευδών που κατασκευάζουν. Ξέρουν ότι ο πολύς κόσμος (στον οποίον ψαρεύουν πελάτες, ψηφοφόρους κλπ) έχει πολλά στο κεφάλι του για να ασχοληθεί με το αν η ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία είναι μία σιωνιστική συνωμοσία, με το αν οι Εβραίοι ετοιμάζουν την καταστροφή του Ελληνισμού και με το αν η γλώσσα μας είναι η μόνη "νοηματική" γλώσσα που την καταλαβαίνουν οι υπολογιστές. Την επιστημονική τους ένδεια την καλύπτει η απαιδευσία του κόσμου και η άκριτη αποδοχή κάθε θέσης που επιβεβαιώνει τον ιδεολογικό προσανατολισμό του. Θέλοντας να δώσω ένα ελαφρυντικό στην πλειονότητα των ανθρώπων που αποδέχονται εύκολα τέτοια ψέματα πρέπει να παραδεχτώ ότι ακόμα και για τα πιο εξώφθαλμα λάθη χρειάζεται κόπος προκειμένου να τα ανασκευάσει ο ειδικός, έστω και αν αυτός ο κόπος περιορίζεται στο ξεφύλλισμα ενός ετυμολογικού λεξικού.
Το ερώτημα που μένει να αποδειχθεί είναι αν οι Έλληνες αναγνώστες ενός "επιστημονικού" άρθρου θα υιοθετούσαν το ίδιο άκριτα μία "αντεθνική" επιστημονική έρευνα η οποία θα υποστήριζε την ...προέλευση π.χ. αρχαιοελληνικών λέξεων από τα τουρκικά. Προσωπική άποψη του γράφοντος είναι ότι οι πολλοί αρχικά θα απέρριπταν μία τέτοια μελέτη ακριβώς επειδή τα πορίσματά της δεν ενισχύουν το εθνικό φρόνημα και έπειτα θα "εκλογίκευαν" την απόρριψή τους μιλώντας για προδότες και για σκοτεινά συμφέροντα εχθρών της πατρίδας.

ΥΓ 1: Αν ύστερα από όλα αυτά έλεγα ότι πολλοί ζούνε στον κόσμο τους θα είχα άδικο;
ΥΓ 2: Πιο πάνω είπα ότι είναι πιο εύκολο να κατασκευάσεις έναν μύθο παρά να τον ανασκευάσεις. Δηλώνω τον θαυμασμό μου σε αυτόν που κατασκεύασε τον ελληνικό urban legend ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις στις ΗΠΑ μαθαίνουν αρχαία ελληνικά στα στελέχη τους προκειμένου να αυξήσουν τις ηγετικές τους ικανότητες και ότι η ελληνική είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν οι υπολογιστές.
ΥΓ 3: Προτείνω να επιδοθούμε όλοι στην κατασκευή και διασπορά ψευδών ειδήσεων στο διαδίκτυο, προκειμένου να παίξουμε με τις προκαταλήψεις και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις των πολλών. Είναι τρομερά διασκεδαστικό το να κάνει κάποιος σημαία του φανατισμού του ένα ψέμα που κατασκευάσαμε εμείς σε αντίθεση με το πόσο δύσκολο είναι το να προσπαθούμε με χίλιους κόπους να πείσουμε κάποιον ότι οι θέσεις του είναι στηριγμένες πάνω σε εσκεμμένα λάθη και προκαταλήψεις.

21 σχόλια:

J95 είπε...

Γι' αυτό κι εγώ καθαρίζω το δωμάτιό μου κάθε 2 χρόνια.

bizwriter είπε...

lol@J95!

J95 είπε...

Ωχ, εγώ το είχα φάει για το draft στο esoterica.gr. Ήταν απλά πολύ πειστικός. Και από τη στιγμή που του απάντησες κι εσύ ότι έκανε πολύ καλή δουλειά (ή μήπως δεν ήσουν εσύ, ΕΙΣΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ μου φαίνεται)...

Μπράβο Παναγιώτη, έκανες ένα project που ήθελα να υλοποιήσω εδώ και χρόνια.

Δητσος είπε...

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν το κυνήγι της αλήθειας μπορεί να καταλήξει στην απροκατάληπτη συμπερασματολογία, ή λίγο εως πολύ στις επιρροές ή στα πιστεύω του καθενός μας. Πόσοι άραγε διατηρούν κριτική στάση σε μία θέση κολακευτική για τα εθνικά μας φρονήματα, είναι μία απορία που πάντα είχα... αλλά τελευταία επικαλύπτεται από μία μεγαλύτερη, πόσοι από αυτούς που διατηρούν την κριτική τους στάση μπορούν απροκατάληπτα να διακρίνουν τον μύθο από την αλήθεια... (η καχυποψία είναι σαν το ποδήλατο... αν τη συνηθίσεις δύσκολα τη ξεχνάς) δύσκολα ερωτήματα, δύσκολες απαντήσεις και η αλήθεια πάντα κάπου στη μέση !

Aureliano Buendia είπε...

Στα φόρα είχα συνεργάτη, το ομολογώ αλλά τα μυστικά της δουλειάς θα τα κρατήσω μυστικά. :-P
To γεγονός ότι και εσύ J95 το έχαψες ήταν κάτι που θα ήθελα να αποφύγω. Ήθελα να φτιάξω ένα κείμενο που τα ψέμματά του να "πιάνουν" μόνο στους φανατικούς - ή για να το πω πιο σωστά - στους υπερευαίσθητους εθνικά αναγνώστες.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν το κυνήγι της αλήθειας μπορεί να καταλήξει στην απροκατάληπτη συμπερασματολογία, ή λίγο εως πολύ στις επιρροές ή στα πιστεύω του καθενός μας.Ακόμα και ο επιστήμονας δεν είναι ανεπηρέαστος. Είναι άνθρωπος, έχει ιδεολογία και οι επιλογές του επηρεάζουν την έρευνά του. Η διαφορά έγκειται στο ότι ο επιστήμονας εκθέτει τη μεθοδολογία, τα μέσα, τις πηγές του και εκτίθεται στην κριτική των συναδέλφων του. Ο επιστήμονας δεν (πρέπει να) είναι φανατικός. Από την άλλη ο εθνικιστάκος στηρίζεται στην αμάθεια του κοινού που θέλει να φανατίσει κι όχι στην αποδοχή από την επιστημονική κοινότητα. Για αυτό το λόγο ο προπαγανδιστής δεν ενδιαφέρεται να κάνει σταδιοδρομία ως επιστήμονας, απλώς θέλει να χρησιμοποιήσει την επιστήμη προκειμένου να δώσει επιστημονικό έρεισμα στην ιδεολογία του και να την περιβάλει με τον μανδύα της αυθεντίας. Για το γεγονός ότι η επιστημονική κοινότητα αδιαφορεί για το έργο του έχει συνήθως έτοιμη την απάντηση: "τα πανεπιστήμια είναι γεμάτα αρνησιπάτριδες, αργυρώνητους προδότες που θέλουν το κακό της πατρίδας". Υπάρχουν κάποιοι που τα χάφτουν όλα αυτά τα παραμύθια. Το ζητούμενο είναι να έχουμε εμβολιαστεί με καχυποψία από μικροί γιατί ασφαλώς δεν μπορούμε να είμαστε και κοινωνιολόγοι και ιστορικοί και γλωσσολόγοι και αρχαιολόγοι και θρησκειολόγοι κλπ κλπ για να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάθε απάτη που μας προσφέρουν. Τέτοιο μυαλό μόνο ο J95 το διαθέτει. :-D

J95 είπε...

Όχι φίλε μου Παναγιώτη, προσωπικά χαίρομαι που την πάτησα. Γιατί αποδείχθηκε ότι αν και ακραιφνής αντιεθνικόφρων, δεν είχα κανένα πρόβλημα να δεχθώ μια κολακευτική για τους Ελληναράδες άποψη ενός Ελληναρά, από τη στιγμή που φαινόταν αρκετά τεκμηριωμένη (και ο μόνος τρόπος να διαπιστωθεί το αντίθετο ήταν μια βόλτα στο Παρίσι).

Και εννοείται ότι στ'@@ μου πόθεν προέρχεται η λέξη "draft", δεν είναι ότι αισθάνθηκα και ιδιαίτερα περήφανος...

Το ερώτημα είναι το εξής: ένας reviewer θα το έτρωγε;

Aureliano Buendia είπε...

Ίσως και να έχεις δίκιο. Το ότι τσίμπησες και εσύ δείχνει ότι απλώς το παραμύθι ήταν αρκετά πειστικό για τα δικά σου standards. Εγώ ούτε βυζαντινή φιλολογία έχω σπουδάσει ούτε παλαιογραφία, επομένως μπορεί το άρθρο που σκηνοθέτησα να είναι διάτρητο στα μάτια ενός ειδικού. Τι γίνεται όμως όταν μας παρουσιάζουν κάτι και μας παρέχουν στοιχεία αρκετά ώστε να μην μπορούμε να το διαψεύσουμε; Θα πάμε να κάνουμε διδακτορικό στην αντίστοιχη επιστήμη για να κρίνουμε αν αυτά που μας λένε είναι σωστά; Δεν είναι καθόλου πρακτική μια τέτοια λύση, IMHO. Παρόλα αυτά κάτι πρέπει να κάνουμε: είναι πάγια τακτική πολλών να υποστηρίζουν την πολιτική, εθνική, θρησκευτική τους ιδεολογία οχυρώνοντάς την πίσω από "επιστημονικά δεδομένα" και αξιώνουν να τα σεβαστείς. Πρόκειται για μία τρομοκρατία την οποία δεν μπορώ να ανεχτώ.



Το ερώτημα είναι το εξής: ένας reviewer θα το έτρωγε;---
Εσείς τι πιστεύετε; Ας το κάνουμε σαν γκάλοπ. :-)

evee είπε...

κατά τη δική μου άποψη δεν μπορείς να είσαι ποτέ ΑΠΟΛΥΤΩΣ σίγουρος/η αν δεν κάνεις μόνος σου την εκάστοστε έρευνα. Και επειδή αυτό δεν γίνεται πρακτικά πάντοτε, εκεί έρχεται το ερώτημα του πόσο βαρύτητα έχει αυτός που στο λέει. Και εδώ εγείρεται ένα ακόμη ζήτημα: κατά πόσο τα ράσα(όχι μόνο ρούχα, μα και πτυχία κλπ παραφερνάλια) κάνουν τον παπά... δηλαδή κατά πόσο και ΠΟΤΕ κάποιος είναι έμπιστος στα μάτια μας για να δεχθούμε αυτό που μας σεβίρει.

Και πριν μας πιάσει παράνοια(ας το πάρουμε απόφαση btw πως αποκείεται να ελέγχουμε ή να γνωρίζουμε τα πάντα), θα προτείνω ως μια λύση(μερική, ναι, δεν λέω) τη διασταύρωση πληροφοριών. Είτε αυτή την κάνουν οι "ειδικοί" είτε την κάνουμε μόνοι μας(αν υπάρχει χρόνος και διάθεση, το google, οι παραδοσιακές βιβλιοθήκες κλπ είναι εκεί).
συγχαρητήρια για άλλη μια φορά Προμηθέα. Μου αρέσει τόσο η θεματολογία σου, όσο και η γλώσσα σου και ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τα ζητήματα που θέτεις. :)

Aureliano Buendia είπε...

Eve, ευχαριστώ.
Έχεις δίκιο, δεν μπορούμε να καταλήξουμε ψυχοπαθείς αναζητώντας την απόλυτη αλήθεια. Το πιο σημαντικό θέμα -για μένα- είναι το πόσο εύκολα ο άνθρωπος πέφτει θύμα της πίστης του και το πώς αυτό γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης. Τελικά είναι επίκαιρο το ρητό: νήφε και μέμνησο απιστείν.

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα Προμηθέα. Εξαιρετική δουλειά. Σε μια εποχή που οι σκεπτικιστές στην Ελλάδα σπανίζουν και που γνωρίζουν έξαρση οι Ελληνέμποροι, οι αστρολόγοι και οι μυστηριολάγνοι, είναι ιδιαίτερα παρήγορο που υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εσένα, που μένουν νηφάλιοι και θυμούνται να δυσπιστούν.

Σου αξίζουν 10.000 μπράβο γιατί έκανες κάτι που είχα πάντα στο μυαλό μου να κάνω, μα δεν το επέτρεπε ο χρόνος και η βαρεμάρα μου.

Προμηθέα χαρίζεις ελπίδα!!

talos είπε...

Αριστούργημα! εύγε! Encore!!

amarkos είπε...

Πολύ διασκεδαστικό κι ελπιδοφόρο post. Εύγε!

Καταλήγω στο ότι όσο πιο απλή είναι μια θεωρία, τόσο πιο δύσκολο είναι να ανασκευαστεί. Όταν λέω απλή, εννοώ εύκολα κατανοητή κι από έναν μη ειδικό. Όπως στα Μαθηματικά: τα μεγαλύτερα αναπόδεικτα θεωρήματα τα καταλαβαίνει κι ένας μαθητής γυμνασίου. Αυτό βέβαια συνδυάζεται γάντι με την πολυ ωραία διαπίστωσή σου ότι πολλές φορές δεχόμαστε άκριτα ότι ταιριάζει στην ιδεολογία μας. Έτσι έχουμε ένα πανίσχυρο εργαλείο προπαγάνδας.

DiS είπε...

[...ένας reviewer θα το έτρωγε;]

Για μένα το ερώτημα δεν είναι η παραπάνω φράση. Το ερώτημα είναι πόσοι reviewer πληρώνονται από τα διάφορα fora (κυβερνήσεις που θέλουν να περάσουν μια στρεβλή άποψη ως ορθή, θρησκευτικές ομάδες που επιθυμούν το ίδιο, πανεπιστημιακά ιδρύματα που επιθυμούν αύξηση της πελατείας τους, κλπ) προκειμένου να στήσουν την οποιαδήποτε ιδέα πάνω σε μπετόν αρμέ βάθρο.

Δεν είμαστε όλοι καθαρόαιμοι σκεπτικιστές. Θα θέλαμε να το πιστεύουμε αλλά, μιας κι εξακολουθούμε νάμαστε άνθρωποι, το να αποβάλουμε την έμφυτη τάση μας για "παραμύθιασμα" θέλει σοβαρή δουλειά, απογοήτευση και κόπο.

Τελικά το μόνο δίχτυ ασφαλείας μας να είναι η πολυφωνία και κάποια ψύγματα κριτικής σκέψης που, αν σταθούμε τυχεροί, ίσως να τα πάρουμε από την γενική παιδεία μας;

Αγχώθηκα ξαφνικά ...

Yorgos είπε...

Καταπληκτικό! Είμαι περίεργος να δω πόσο γρήγορα θα ταξιδέψει η αποκάλυψη.

Ιφιμέδεια είπε...

Αγαπητέ Προμηθέα,
δικαιώνεις θαυμάσια το ψευδώνυμο σου έτσι όπως προβληματίζεσαι περί αλήθειας. Αληθινά σε συγχαίρω από καρδιάς. Δεν έχω να προσθέσω πολλά σε όσα πολύ ενδιαφέροντα έγραψαν οι προλαλήσαντες -μόνο τούτο: θέλω να πιστεύω ότι ένας σωστός reviewer θα "έπιανε" τις αδυναμίες του κειμένου.
Βέβαια αυτή η παρήγορη σκέψη ίσως γίνεται απλώς για να κρατάει ζωντανή την πίστη μου στην επιστήμη, την ειδίκευση, το διάβασμα, κλπ.
Εσύ τι γνώμη έχεις;

Aureliano Buendia είπε...

Ευχαριστώ για τα θετικά σχόλια!
@Ιφιμέδεια: ελπίζω οι reviewers να μην ήταν τόσο χαϊβάνια. Δεν θα μπορούσε να μπει σε κανένα επιστημονικό περιοδικό το άρθρο μου αλλά ποτέ δεν ξέρεις...

Zpi είπε...

Μπράβο Προμηθέα. Έξοχο

Ανώνυμος είπε...

ΠΟΛΥ ΧΑΡΗΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ,ΜΟΝΟ ΛΙΓΟ ΠΡΟΣΟΧΗ,ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΥ,ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΑΣ.ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΤΕ

Zpi είπε...

Χθές χάζευα στη TV τα προκριματικά της Eurovision. Έμεινα άναυδος όταν ο δημιουργίος Βαλεντίνος ενός εκ των υποψηφίων τραγουδιών έκανε δήλωση για το κομματι του:

Το τραγούδι μου
- έχει μπουζούκι άρα πιάνουμε το ελληνικό στοιχείο
- έχει bit άρα είναι σύγχρονο και πιάνουμε και τους Ευρωπαίους
- και έχει τη λέξη ok ως τίτλο, η οποία σημαίνει 'όλα καλά' άρα είναι ελληνικότατη.

!!!!!!!??!?!?!?!!!!!!

Ένα έχω να πω μόνο
Ο Σοφοκλής Καλλιμάνης ωχριά μπροστά στο μέγα φιλόλογο Βαλεντίνο
Καλλιμάνη δεν πιάνεις μπάζα

Aureliano Buendia είπε...

Φίλε JPI, η λέξη ok έχει χαρακτηριστεί ελληνικής προέλευσης αλλά μάλλον είναι παρετυμολογία. Πολλές εκδοχές για την προέλευση του ok μπορείς να βρεις στο ακόλουθο link:
http://www.straightdope.com/classics/a2_250

Μπορώ να πω ότι είμαι ο χειρότερος παρετυμολόγος του πλανήτη. Το έχω παραδεχτεί άλλωστε ότι θαυμάζω αυτούς που πλάθουν μύθους και τους πλασάρουν ως πραγματικότητα. Είμαι ανάξιός τους, κυρίως αυτού που δημιούργησε το μύθο για το Hellenic Quest και τα ρέστα.

Φοινικιστής είπε...

Στην ιστοσελίδα

http://www.geocities.com/vasargyr/draft.htm

μπορείτε να δείτε δύο «πειστήρια». Ας είναι καλά το Print Screen, που θα καταστήσει «κτήμα ες αεί» μερικά ευμενή σχόλια για τον κ. Σ. Καλλιμάνη και τη μελέτη του, που σύμφωνα με τον κ. Διονύσιο Πλατανιά είναι απαραίτητη «για μια σωστή ενδοσκόπηση στην Ελληνική Γλώσσα».