Κυριακή, Μαρτίου 20, 2005

To 10

Όταν ήμουν μικρός ήταν συχνές οι βόλτες κάτω στον Πειραιά για «εξωσχολικά βιβλία» που -όπως είχαν πει οι δάσκαλοι στη μάνα μου- θα μου έκαναν «καλό». Θυμάμαι την Μαρία με το βιβλιοπωλείο που έχει κλείσει τώρα και οπου μέσα του περνούσα ώρες μέχρι να διαλέξω το βιβλίο που θα αγόραζα. Είμαι σίγουρος πως πρέπει να την είχα κουράσει πολύ όταν μια φορά μου πρότεινε - ίσως για να με ξαποστείλει - «Το 10» του Καραγάτση με τα καλύτερα λόγια, σ’ εμένα που τότε ήμουν μόλις δώδεκα χρόνων, ένα βιβλίο που κάθε άλλο παρά παιδικό είναι. Εκ των υστέρων και μάλιστα αρκετά χρόνια μετά σκέφτηκα ότι ή με είχε άχτι ή ήθελε να μου κάνει πλάκα ή ήθελε να μου αφήσει μία αφήγηση που (με δεδομένες τις συνθήκες που μεγαλώνει ένα παιδί) θα με πονήρευε μια ώρα γρηγορότερα. Μπορώ να πω ότι αυτό το βιβλίο είναι ένα από τα πολυδιαβασμένα της βιβλιοθήκης μου: το θρυλικό εκείνο αντίτυπο ξεπατώθηκε απ’ το διάβασμα και εντέλει χάθηκε δανεικό κι αγύριστο.
Ο κόσμος των λαϊκών συνοικιών του Πειραιά της δεκαετίας 1950-1960 ήταν ένα συναρπαστικό κουτσομπολιό που το διάβασα σα να υπήρχε στην πραγματικότητα, την αφιλτράριστη από την γονεϊκή λογοκρισία «μπροστά-στο-παιδί», περικυκλωμένο βέβαια από τη θολούρα της παιδικής άγνοιας για τα πράγματα που μιλούσε ο συγγραφέας αν και – όσο απονήρευτος και να ‘ναι κανείς – τα βασικά τα καταλάβαινα και παρακολουθούσα τις ερωτικές περιπέτειες των κατοίκων του «10» με ενδιαφέρον. Ο πρόωρος θάνατος του συγγραφέα το 1960 σ’ ηλικία μόλις 52 ετών άφησε το έργο του ημιτελές κι αυτό συχνά τροφοδότησε τη φαντασία μου με υποθετικές ιστορίες που συνέχιζαν την ζωή των κατοίκων του 10 πέραν της αφήγησης του Καραγάτση.
Ένας από τους χαρακτήρες του «10» που ήθελα πολύ να δω ευτυχισμένο ήταν η δις Στάσα Θέμελη: κόρη φτωχής αλλά τίμιας οικογενείας, της μόνης με πιάνο στην πολυκατοικία του «10» και ίσως σ’ όλην την γύρω συνοικία, εργαζόταν δαχτυλογράφος – αλληλογράφος στην Navegazion Panameira και δεν ήταν έξυπνη αρκετά ώστε να ενδώσει στις πονηρές προτάσεις του αφεντικού της που προσπαθούσε να τη δελεάσει με οικονομικές προσφορές: επέμενε να μένει ερωτευμένη με τον εμποροϋπαλληλάκο του ορόφου της, τον άβουλο Ζήση τον οποίο έβλεπε σαν πεμπτουσία της αντρίκιας τελειότητας, που μόνο με συγχορδίες του Σούμαν μπορεί να εκφραστεί. Ακόμα και στον Ζήση δεν ενέδιδε πριν το στεφάνι και απ’ ό,τι φαινόταν αυτή η στιγμή επρόκειτο να αργήσει πολύ δεδομένης της ανύπαντρης αδερφής του υπαλληλάκου που έπρεπε να στεφανωθεί πρώτη για να πάρει και κείνος σειρά. Αυτή η δις Στάσα είχε ένα μικρό κουσούρι:

η δις Στάσα, εκείνο το πρωί, βγήκε απ’ την κρεββατοκάμαρά της μισή ώρα νωρίτερα, στις εφτά. Πριν δρασκελίση το κατώφλι κοίταξε το πάτωμα του διαδρόμου· και διαπίστωσε πως μπροστά στην πόρτα της κάποιο πονηρό χέρι είχε σκορπίσει μία χούφτα χαλικάκια. Ταράχτηκε. Έλπισε ότι σήμερα, τα παλιόπαιδα δεν θα πρόφταιναν να της κάνουν το καθημερινό χυδαίο αστείο τους· φαίνεται όμως πως ξυπνάν από τα χαράματα για να τη βουρλίσουν... Το φυσικό της ήταν, όταν σ’ ένα πεζοδρόμιο ή σ’ ένα ασφαλτοστρωμένο δρόμο έβλεπε χαλικάκια, να εκνευρίζεται· να τα κλωτσάη για να καθαρίση την λεία επιφάνεια από τούτη την ανωμαλία. Πήραν χαμπάρι τη λόξα της τα παλιόπαιδα – ο Φανούρης με τη συμμορία του. Κάθε πρωί μπροστά στην ξώπορτα του «10», πάνω στο πεζοδρόμιο, έριχναν μιαν αδραξιά χαλίκια· ύστερα στέκονταν παράμερα· περίμεναν πότε θα βγη η δις Στάσα να τα κλωτσήση [...] Με τον καιρό οι μπασταρδόσποροι αποθρασύνθηκαν· κι έριχναν κάθε πρωί χαλίκια μπροστά στην πόρτα της κάμαράς της, μέσα στο διάδρομο του «10». [...] το δεύτερο στάδιο της πλάκας λάβαινε χώρα στην εξώπορτα, όπου είχε σκορπιστεί δεύτερη φούχτα χαλικάκι. [...]
Η δις Στάσα τυλίχτηκε στην αξιοπρέπειά της κι υπόμεινε με αρχοντική αταραξία το μαρτύριο των χαλικιών. Κάθε πρωί τα κλωτσούσε δύο φορές: μία μπροστά στην πόρτα της κάμαράς της· και μία μπροστά στην ξώπορτα του «10». Και συνέχιζε την πορεία της.


Μ. Καραγάτσης, Το «10», σελ. 96-97, Εστία (1997, έβδομη ανατύπωση της αρχικής έκδοσης του 1964).

Αρκετά χρόνια μετά την πρώτη ανορθόδοξη (ποτέ μου δεν διάβαζα βιβλίο από την αρχή μέχρι το τέλος αλλά διάλεγα τυχαία σελίδες και διάβαζα μέχρι να βαρεθώ) ανάγνωση κατάλαβα ότι αυτό που είχε η δις Στάσα ήταν μία ι δ ε ο ψ υ χ α ν α γ κ α σ τ ι κ ή δ ι α τ α ρ α χ ή. Αν ήταν ένας πραγματικός χαρακτήρας – εκείνον τον καιρό – δεν θα απευθυνόταν σε κάποιον ψυχολόγο. Θα ζούσε με το κουσούρι της. Η δις Στάσα είχε άλλωστε την ρετσινιά του «λοξού» ατόμου στην πολυκατοικία:


τσαντίστηκε· άρχισε να κλωτσάη τα πετραδάκια. Άξαφνα σταμάτησε με καρδιά παγωμένη· είχε ξεχάσει πως ο Ζήσης την έβλεπε. Την κοίταξε· και διαπίστωσε πως την κοίταζε με μάτια απορεμένα. Του χαμογέλασε με μορφασμό απαίσιο.
- Αυτά τα παλιόπαιδα βρωμίζουν τα πάντα, μουρμούρισε.
- Ναι, παραδέχτηκε εκείνος.
Ήξερε τη λόξα της· η μάνα του και η αδελφή του δεν παράλειψαν να του την πουν, προσθέτοντας ότι στην κακοήθεια να σκέφτεται να παντρευτεί πριν αποκατασταθή η αδελφή του, πρόσθετε τη βλακεία να θέλη για γυναίκα του μια θεόμουρλη.
σελίδα 103


Σχεδόν μισό αιώνα μετά τα παθήματα της δίδος Στάσας σκέφτηκα να απευθυνθώ για λογαριασμό της σε κάποιον ψυχολόγο. Έστειλα μήνυμα στο Συμβουλευτικό Κέντρο Φοιτητών της Φιλοσοφικής (χρειάστηκε να την κάνω φοιτήτρια γιαυτόν το λόγο και μάλιστα μεταπτυχιακή για να πλησιάζει στην ηλικία της λογοτεχνικής ηρωίδας) και πιο συγκεκριμένα στην online υπηρεσία συμβουλευτικής. Τα μηνύματα τα διαβάζουν δυο φορές την εβδομάδα και απαντούν μετά από ορισμένες μέρες, πάλι δύο φορές την εβδομάδα· οι απαντήσεις δημοσιεύονται σε μία ιστοσελίδα, αυτή που αφορούσε την δίδα Στάσα (μαζί με το μήνυμα που έγραψα) είναι η ακόλουθη:

Γεια σας. Είμαι μία μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη Φιλοσοφική σχολή. Παράλληλα με το μεταπτυχιακό μου εργάζομαι σε μία εταιρεία και πρέπει κάθε πρωί να πηγαίνω νωρίς εκεί αλλά έχω ένα πρόβλημα. Όποτε βλέπω χαλίκια στο πεζοδρόμιο μου δημιουργείται εκνευρισμός και προσπαθώ να το καθαρίσω κλωτσώντας τα στο δρόμο. Το πρόβλημα αυτό δεν με απασχολούσε συχνά μέχρι που το κατάλαβαν κάποια παιδιά στην πολυκατοικία και το κάνουν επίτηδες κάθε πρωί εδώ και μία εβδομάδα. Ρίχνουν κάθε πρωί πηγαίνοντας σχολείο μια χούφτα χαλίκια στο πεζοδρόμιο μπροστά από την είσοδο και παραφυλάνε για να γελάσουν. Δεν τολμώ να πάω στους γονείς τους και να τους εξηγήσω το πρόβλημα, θα με βγάλουν τρελή. Ποτέ μέχρι τώρα δεν πίστευα ότι θα χρειαζόμουν βοήθεια για αυτήν την εμμονή μου αλλά τώρα μου παίρνει ένα τέταρτο κάθε μέρα για να καθαρίσω το πεζοδρόμιο. Ξέρω ότι δεν μπορώ να το αγνοήσω και να φύγω, γιατί θα το σκέφτομαι όλη μέρα, δεν θα κοιμηθώ. Μία φίλη μου είπε να πάω σε ψυχολόγο αλλά ντρέπομαι αρκετά. Θα ήθελα παρακαλώ να μου πείτε τι να κάνω.


Η εντύπωση που σχηματίσαμε διαβάζοντας το μήνυμά σας είναι ότι η δυσκολία που αντιμετωπίζετε είναι ψυχαναγκαστικού χαρακτήρα (για περισσότερες πληροφορίες δείτε το Μήνυμα #63). Πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους εμμονές δυσκολεύονται να απευθυνθούν σε έναν ειδικό, ακριβώς επειδή πιστεύουν ότι θα θεωρηθούν τρελοί λόγω του παράδοξου χαρακτήρα των εμμονών τους. Ωστόσο, όπως θα διαπιστώσετε η αμηχανία που θα νιώσετε είναι πιθανό να ξεπεραστεί από την πρώτη κιόλας συνεδρία, καθώς ο ειδικός με τον οποίο θα συνεργαστείτε γνωρίζει την ακριβή φύση του προβλήματος και κατά συνέπεια δεν πρόκειται να σχηματίσει αρνητική εικόνα για εσάς. Η aποτελεσματικότερη μορφή θεραπείας για τέτοιου είδους δυσκολίες είναι η γνωσιακή - συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία, η οποία μπορεί να συνδυαστεί με φαρμακευτική αγωγή ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ατόμου. Περισσότερες πληροφορίες για τη συγκεκριμένη μορφή θεραπείας θα βρείτε στο δικτυακό τόπο του Ινστιτούτου Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς και της MedNet Hellas, όπου θα βρείτε και περισσότερες πληροφορίες για την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Επίσης. στο βαθμό που η εμμονή σας με τα χαλίκια είναι η μόνη δυσκολία αυτού του είδους που αντιμετωπίζετε, θα μπορούσατε να προσπαθήσετε να την αντιμετωπίσετε χρησιμοποιώντας το βιβλίο αυτοβοήθειας που σας προτείνουμε το οποίο σε κάθε περίπτωση θα σας διευκολύνει σε μία μελλοντική συνεργασία με έναν ειδικό:


Lamagnere, F. (1999). Μανίες, φοβίες και έμμονες ιδέες. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη.

[Κωδικός μηνύματος: #1372. Το μήνυμα αυτό θα
μεταφερθεί στην ενότητα ΑΓΧΟΣ - ΦΟΒΙΕΣ - ΕΜΜΟΝΕΣ ΙΔΕΕΣ.]



Φυσικά παρέλειψα να πω στους διαδικτυακούς ψυχολόγους ότι η δις Στάσα ήταν παρθένα, αν και πιστεύω ότι αυτό το παραπάνω στοιχείο δε θα το υπολόγιζε τόσο ο ψυχολόγος. Διαποτισμένος από την νοοτροπία του σιναφιού θέλει σώνει και καλά να σε γιατρέψει ο ίδιος, να σε φορτώσει με συμπεριφοριστικές θεραπείες, να σου δώσει χάπια, ενώ η μόνη ενδεδειγμένη και ανέξοδη θεραπεία για την συγκεκριμένη περίπτωση (και για τις περισσότερες νευρώσεις) είναι το πολύ και το καλό σεξ. Δεν είναι τυχαίο που η δις Στάσα είναι το μοναδικό ενήλικο παρθένο άτομο (και συνάμα το μοναδικό νευρωτικό) στις 500+ σελίδες του «10». Ίσως αδικείται από το ημιτελές μυθιστόρημα, δεν γνωρίζουμε ποια θα ήταν η εξέλιξή της αν γραφόταν ολόκληρο και εγώ, μολονότι που τώρα πια θεωρώ μπανάλ κατάληξη των μυθιστορημάτων τα χάπι εντ, κάνω μία εξαίρεση για αυτήν την περίπτωση. Την πήγα στον ψυχολόγο για να της ξεκολλήσω τη ρετσινιά της μουρλής που έμπαινε εμπόδιο στα γαμήλια σχέδια: ο Ζήσης προμάντευε τη σφοδρή αντίδραση των δικών του για το γάμο του με την «τρελή» που επιπλέον ήταν απένταρη (σελ. 484). Προσωπικά προτιμώ να σκέφτομαι ότι το μάτωσε το σεντόνι η δις Στάσα, κι ας ήθελε η μέγαιρα μάνα του Ζήση να τον παντρέψει με πλούσια, κι ας στέφθηκε με αποτυχία η μόνη προσπάθεια του ζευγαριού να προχωρήσει στα ερωτικά, στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, αφού διακόπηκε από μια επέλαση μπανιστηρτζήδων που τους πρόγγηξαν σα σκυλιά.
Βροχή οι πέτρες πέφτουν ολόγυρά τους. Ξαφνιασμένοι, τρομαγμένοι, οι εραστές σηκώθηκαν και λάκισαν, δίχως να προφτάσουν να σιάξουν την ενδυματική ατημελησία τους. Τρίκλιζε η Στάσα πάνω στα πανύψηλα τακούνια της, σκόνταφτε στα κοτρόνια, πήγαινε να πέση, ωσάν το μέγα βάρος των μασταριών να έλκυε όλο το κορμί της προς τη γη. Με το ‘να ΄χερι ο Ζήσης τη βοηθούσε ενώ με τ’ άλλο πάσχιζε να οικονομήση το αναγερμένο όργανό του μέσα στο παντελόνι, δίχως να το κατορθώνη.

σελίδα 485.

Διαβάζοντας αλλεπάλληλες φορές αυτό το μυθιστόρημα που δεν έχει καμία παραπάνω λογοτεχνική αξία όσο έχει βιωματική για έναν δωδεκαετή αναγνώστη (που το διαβάζει και νομίζει ότι ο κόσμος είναι έτσι), μου έχει μείνει η παραφωνία της αγαμίας που επιπλέει σαν τη μύγα μες στο γάλα σε έναν έκλυτο κόσμο. Όπως είχε πει χαρακτηριστικότερα ο Στεφανής (κι εγώ το αναμασούσα νομίζοντας ότι είναι φράση του κόσμου των μεγάλων και καταφέρνοντας εντέλει να ξαφνιάσω τους γονείς μου με τις βωμολοχίες): Εδώ είναι πολυκατοικία γαμούμεθα! (Γιατί η Στάσα να είναι εξαίρεση;)

24 σχόλια:

amarkos είπε...

Υπέροχο!

Ιφιμέδεια είπε...

Εξαιρετικό κείμενο!

Προμηθέα, πες μου αν μπορείς που ήταν το βιβλιοπωλείο που αναζητούσες "εξωσχολικά"; Έχω παρόμοιες αναμνήσεις βλέπεις..

Sraosha είπε...

Υπέροχο το εύρημα με το μήνυμα στον ψυχολόγο...

Πολυκατοικία γαμούμεθα: χάχαχαχα!

J95 είπε...

Μπράβο Π.

diafanos είπε...

Γράφεις πολύ ωραία. Ενδιαφέρουσα η σύλληψη του να δώσεις ζωή στο χαρακτήρα του συγγραφέα με αυτό το τρόπο. Βέβαια, οι πραγματικοί άνθρωποι που χρίζουν (ή χρίζουμε) βοήθειας είναι ήδη αρκετή δουλειά για τα συμβουλευτικά κέντρα. Aξίζει αυτά να διοχετεύουν ενέργεια και σε φανταστικές υποθέσεις χάριν ενός blog post ή μιας αξιόλογης αφήγησης έστω; Όπως και να έχει κρατάω την ιδέα της πρόσκλησης διαφορετικά ανύπαρκτων χαρακτήρων στον πραγματικό κόσμο.

Α, επίσης νομίζω η Μίρκα Παπακωνσταντίνου είχε κάνει ένα σκετσάκι παλιότερα (υποδυόταν ένα κοριτσάκι) με τον τίτλο 'Οικογένεια γαμιόμαστε' (με παράξενη προφορά) άκρως υπενθυμιστικό της πολυκατοικίας...

Aureliano Buendia είπε...

Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά λόγια. Ελπίζω το κείμενο να παρακινήσει μερικούς από εσάς να διαβάσετε το 10. ΔΕΝ είναι αριστούργημα αλλά, όπως όλος ο Καραγάτσης, διαβάζεται ευχάριστα και το συγκεκριμένο είναι μία από πρώτη χέρι αναπαράσταση της ζωής των λαϊκών γειτονιών του Πειραιά το 1950-1960.

@Ιφιμέδεια: ήτανε το βιβλιοπωλείο μέσα στη στοά, απέναντι από τα ΕΛΤΑ. Τώρα έχει κλείσει νομίζω, αφού πρώτα είχε αλλάξει ιδιοκτήτη.

@Διάφανο: δεν το σκέφτηκα ότι μπορεί να τους επιβάρυνα, δεδομένου ότι είναι πολλά τα μηνύματα που δέχονται και ωστόσο απαντάνε σε όλα. Θέλω να πιστεύω ότι τους εκπαίδευσα (όπως ένας πιλότος που εμπλέκεται σε εικονική αερομαχία!)
Μήπως θα μπορούσες να μου βρεις κάποιες παραπάνω πληροφορίες για το σκετσάκι με την Παπακωνσταντίνου; (π.χ. συγγραφέας, έτος παράστασης).
Θα σου ήμουν ευγνώμων.

Η Κουρούνα είπε...

Ήμουν πολύ μεγαλύτερη από σένα όταν διάβασα το "10", γύρω στα είκοσι, αλλά έγινε ένα από τα αγαπημένα μου. Το΄χω λιώσει (το δικό μου αντίτυπο υπάρχει ακόμα). Φτάνοντας στο τέλος -που δεν ήταν τέλος- έπαθα σοκ διαπιστώνοντας ότι ο Καραγάτσης δεν είχε προλάβει να το τελειώσει. Δεν ήθελα να φτιάξω δικές μου ιστορίες για τη ζωή των ενοίκων του "10". Είχαν γίνει για μένα αληθινά πρόσωπα, των οποίων η ζωή χάθηκε μαζί με εκείνη του Καραγάτση. Πολύ όμορφο το κείμενό σου -με πήγε πολύ πίσω, ευχάριστα. Και πολύ γλυκιά η προσπάθειά σου να βοηθήσεις τη δεσποινίδα Στάσα. :-)


Βέβαια, με έκανες να ανησυχήσω λιγάκι. Όταν πλένω κούπες, τις βάζω να στεγνώσουν όλες με το χεράκι τους στραμμένο προς την ίδια κατεύθυνση. Μας λέει κάτι αυτό;

diafanos είπε...

Προμ: Όπως ίσως βρήκες και μόνος σου το εν λόγω σκετσάκι παίζεται αυτή την περίοδο. Για συγγραφέα και έτος που γράφτηκε αλλά και για το που μπορείς να το δεις, δες εδώ.

Aureliano Buendia είπε...

@Διάφανο: Ευχαριστώ πολύ! (Όπως κατάλαβες είμαι άσχετος όσον αφορά τα θεατρικά επίκαιρα). :-)

@Κουρούνα: χαίρομαι όταν βρίσκω ανθρώπους με κοινά αναγνώσματα, νομίζω ότι μοιραζόμαστε κάτι κοινό.
-Δεν θέλω να κλέψω τη δόξα των ψυχολόγων αλλά έχω την εξής εντύπωση: μερικές φορές οι άνθρωποι κάνουν ορισμένες "τελετουργίες"-συγκεκριμένες ενέργειες καθημερινά που αποτελούν ψυχαναγκαστικές εμμονές. Όλος ο κόσμος έχει αυτές τις εμμονές, όπως όταν χτυπάμε ξύλο μόλις ακούσουμε κάτι κακό ή όταν βγαίνουμε από το ίδιο παράθυρο -μπαλκονόπορτα "για να μη χαλάσει το προξενιό". Από κει και πέρα όλοι οι άνθρωποι έχουνε κάποια εμμονή, από απλή, όπως αυτή που λες εσύ, μέχρι πολύ σοβαρή, όπως αυτή που έχει η Στάσα και της εμποδίζει τη ζωή. Οι ψυχολόγοι δεν τα θεωρούν αυτά παθολογικά αν δεν σου επηρεάζουν την ζωή (ακριβέστερα αν δεν σε εμποδίζουν να ζεις κανονικά), επομένως δε χρειάζεται να ανησυχείς. :-)

DiS είπε...

Μου θύμισες τη Βάντα. Μέτραγε μετά μανίας τις χαραγματιές που ξεχώριζαν τις πλάκες των πεζοδρομίων. Μια ώρα κάναμε να γυρίσουμε απ' το σχολείο στο σπίτι γιατί η Βάντα ΔΕΝ έπρεπε να τις πατήσει και ΕΠΡΕΠΕ να τις μετρήσει.

Τελικά, μετά από ψάξιμο, μάθαμε ότι το "κουσούρι" λέγεται Ιδεοψυχαναγκαστική Νεύρωση και άμα σου κάτσει ... σούκατσε. Η Βάντα όμως έτρωγε και κιμωλίες, τώρα που το σκέφτομαι. Επίσης μασούλαγε παντός είδους φρέσκα φύλλα (η τριανταφυλλιά του σχολείου είχε βογγήξει).

Κι όλα αυτά απ' τον Καραγάτση ... κοίτα ρε!

Aureliano Buendia είπε...

@Damsel: Αυτή η νεύρωση της κοπέλας που αναφέρεις αναφέρεται και σε ένα παιδικό παιχνιδάκι που βασιζόταν στο να μην πατάς τις χαραγματιές στις πλάκες του πεζοδρομιου. Το αναφέρει ο Isaac Marcks στο "Νικήστε τις φοβίες σας".
Ακριβώς ΤΟ ΙΔΙΟ πρόβλημα είχε και ο Melvin Udall, ήρωας που υποδυόταν ο Jack Nicholson στην ταινία As Good As It Gets. Όπως είδατε, λίγη καλή θέληση και λίγη αγάπη αρκούσαν για να γίνει καλά. Είπαμε, το sex είναι αντίδοτο σε πολλά (και σε βγάζει και από τα έξοδα στους ψυχίατρους). :-D

Φοινικιστής είπε...

Πολύ ευρηματικό.

Επίσης, πολύ ενδιαφέρον το περιεχόμενο της σελίδας με τα προβλήματα και τις απαντήσεις! Απόλαυση...

Aureliano Buendia είπε...

Εννοείται, συνάδελφε, πως απολαμβάνω εδώ και καιρό τη λίστα με τα προβλήματα των άλλων. Όταν δεν έχω τι να κουτσομπολέψω κάθομαι και τους διαβάζω. ;-)

lefty είπε...

Καταπληκτικό κείμενο, θα διαβάσω σίγουρα το "10". Το ομώνυμο φιλμ είναι μεταγενέστερο και με διαφορετική θεματολογία. Σίγουρα όμως η Bo Derek είχε εξαιρετικά πόδια.

Τη βιβλιοθήκη μου μεταξύ άλλων έργων του Καραγάτση κοσμεί ο "Κίτρινος Φάκελος". Θεωρώ πως ίσως είναι ένα από τα 3 κορυφαία μυθιστορήματα της ελληνικής πεζογραφίας.

Aureliano Buendia είπε...

Έψαξα στο imdb.com και βρήκα μία ταινία αλλά μου φαίνεται πως είναι απλή σύμπτωση.

http://www.imdb.com/title/tt0078721/

Συμφωνώ πως ο Κίτρινος Φάκελος είναι πολύ ενδιαφέρον βιβλίο. Εγώ έχω καιρό να διαβάσω Καραγάτση αλλά θυμάμαι ότι αυτό που μου είχε αρέσει πιο πολύ ήταν το 10 για συναισθηματικούς λόγους και ο Γιούγκερμαν.

lefty είπε...

Τη σωστή ταινία βρήκες, αλλά φυσικά αστειευόμουν. Το "10" με την Μπο Ντέρεκ είναι μια ελαφριά κομεντί χωρίς σπουδαία αξία. Είναι απλά πολύ γνωστό για τα πόδια της Μπο και για το "Bolero" του Ραβέλ.

Προσδοκώ πως το βιβλίο θα είναι υπέροχο.

Aureliano Buendia είπε...

Μα φυσικά.
Διάβασα βιαστικά το πρώτο σου σχόλιο και κατάλαβα άλλο. Mea culpa.

Ο Πετρόπουλος είχε πει ότι το γεγονός πως οι όμορφες γυναίκες γερνούν είναι απόδειξη της ανυπαρξίας του θεού. (Μιλώντας για την Bo Derek.)

lefty είπε...

Πρόσεξα πως γουστάρεις και Πετρόπουλο. Έχω όλα του τα έργα εκτός από το "Μπουρδέλο" και το "Άγιο χασισάκι". Διακαείς πόθοι και τα 2, έχω δυσκολευτεί να τα βρω. Ο γερο-σάτυρος έχει γράψει ατάκες και κείμενα ασύλληπτης αξίας. Δυστυχώς η σεμνότυφη ελληνική διανόηση δε θα του δώσει ποτέ τη θέση που του αρμόζει...

Aureliano Buendia είπε...

Την διανόηση την έχουμε γραμμένη στα παλιά μας τα παπούτσια. Εμείς διαβάζουμε για μας και αυτό αρκεί. Το "Μπουρδέλο" το αγόρασα φέτος από την Πρωτοπορία, δεν είναι δύσκολο να το βρεις.
Δοκίμασε: www.protoporia.gr

Μάρθα είπε...

Εξαιρετικό Παναγιώτη. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η αλληλεπίδρασή σου με τη λογοτεχνία - από τη μια μου θυμίζει τον "καιρό της αθωότητας", τότε που η λογοτεχνία ήταν ο δεύτερος αν και πιο ωραίος κόσμος μου, πριν μιανθώ ανεπιστρεπτί σχεδόν από την φιλολογικο-κριτική ματιά του πανεπιστημίου - καθόλου δεν εννοώ μ' αυτό την αφελή ανάγνωση: εννοώ αυτήν τη βιωματική σχέση που αναπτύσσει ο βιβλιοφάγος με τα βιβλία και τους χαρακτήρες: ζει μέσα τους και μαζί τους αντιστοίχως, αντί να προσέχει τους αφηγητές και τα επίπεδα... (Η μάνα μου μου έκρυβε τα βιβλία - το όπιό μου όπως έλεγε- για να κάνω τα μαθήματά μου . Τώρα η "κατάρα" της έπιασε και πια τα αποφεύγω μόνη μου αφού "δεν έχω χρόνο")

Αλλά ενώ εμένα με συνέπαιρνε τότε η πλοκή - κι αυτό ήταν και το πρόβλημα, δεν μπορούσα (και δεν μπορώ) ν' αφήσω ένα βιβλίο από το χέρι μου αν δεν το τελειώσω, εγκλωβιζόμουν δηλαδή στην γραμμικότητα της αφήγησης, εσύ δηλώνεις πως "ποτέ μου δεν διάβαζα βιβλίο από την αρχή μέχρι το τέλος αλλά διάλεγα τυχαία σελίδες και διάβαζα μέχρι να βαρεθώ"! Αυτό πρέπει να φτιάχνει μια τελείως διαφορετική σχέση με το βιβλίο και τον κόσμο του. Ίσως αυτή η ας πούμε "κάθετη" καταβύθισή σου στο λογοτεχνικό κείμενο να οδηγεί και στην ντεντεκτιβίστικη (πώς να την πω;) σχέση σου με αυτά, όπως φαίνεται και σε άλλα ποστ, η οποία με γοητεύει πάρα πολύ. Τώρα πώς αυτή σχετίζεται (αν) και με το ζωντάνεμα της Στάσας, δεν ξέρω, πάντως έχω την αίσθηση ότι από κάπου εκεί ξεκινάει.

(Καλά, ακόμη δεν έγραψες βιβλίο κι εγώ σου κάνω ψυχολογικό προφίλ. Τι άλλο θα πάθεις από τους φιλολόγους; Για τη δική μας τη διαστροφή τι λέει το Κέντρο;)

Προμηθεύς εκτός έδρας είπε...

@Mάρθα: Εγώ μπορεί να πονηρεύτηκα κάπως από τις θεωρίες που μας πότισαν στο πανεπιστήμιο αλλά άμα πήρα το πτυχίο έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου. Με λίγα λόγια, τώρα διαβάζω το μυθιστόρημα από την αρχή και συχνά θέλω να μάθω πώς τελειώνει, εκτός και αν πρόκειται για βιβλία όπως ο Χρυσός Οδηγός, ο Τσελεμεντές και το Άν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης...

Ανώνυμος είπε...

Γνωσιακές-συμπεριφοριστικές μέθοδοι τραιναρίσματος επεξεργασίας αρνητικών σκέψεων, πεποιθήσεων και ενδιάμεσων πεποιθήσεων (προέλευσης Α. Beck)

1. Εντοπισμός αρνητικής σκέψης (π.χ. μήπως δεν είναι γνωσιακή θεραπεία, αλλά θεραπεία της κυράς μας της μαμμής). Καταγραφή της. Σε περίπτωση μη εντοπισμού συγκεκριμένης αρνητικής σκέψης, γίνεται συζήτηση για αρνητικές σκέψεις των παχύσαρκων, έστω και αν ο θεραπευόμενος είναι πετσί και κόκαλο.

2. Παρουσίαση στον θεραπευόμενο ενός φύλλου χαρτιού με παιδαριώδη σχηματική απεικόνιση και επεξήγηση αρνητικών σκέψεων, με τίτλους που δεν βγάζουν κανένα νόημα. Συζήτηση αδυναμίας του θεραπευόμενου να καταλάβει τι διάολο σημαίνουν αυτά. Διαβεβαίωση του θεραπευτή ότι 99 στους 100 ασθενείς του (SIC) καταλαβαίνουν με την πρώτη περί τίνος πρόκειται και συνεργάζονται καταγράφοντας σκέψεις τους. Επίκληση του επιχειρήματος ότι και στο Ινστιτούτο χρησιμοποιούν την ίδια σελίδα.

3. Πρόταση για βιβλιοθεραπεία. Υπόδειξη βιβλίων, που μιλούν όμως για γνωσιακή θεραπεία και όχι εκείνη της κυράς μας της μαμμής. Συνειδητοποίηση από τον θεραπευόμενο ότι έχει μπόλικες αρνητικές σκέψεις. Καταγραφή τους. Παρουσίασή τους στο θεραπευτή. Αμηχανία του θεραπευτή («Μα εγώ μετά βίας βγάζω μία αρνητική σκέψη από τους πελάτες μου και εσείς μου φέρατε τόσες!»–Θα κάνει πως ξέχασε τι έλεγε προηγουμένως για τους 99 στους 100).

4. Υπόδειξη στο θεραπευόμενο να βάλει σε διαφορετικές στήλες τις αρνητικές σκέψεις και να συμπληρώσει όλες τις στήλες (Assumptions, ενδιάμεσες αρνητικές σκέψεις, πεποιθήσεις, ενισχυτικά γεγονότα για την εμπέδωση των πεποιθήσεων, αμφισβήτηση, εναλλακτική πρόταση, πως αισθάνεσαι μετά την πρόταση που έκανες εσύ ο ίδιος). Αφιέρωση ειδικής συνεδρίας για την διευκρίνιση ότι core beliefs ερμηνεύεται στα ελληνικά «πυρηνικές πεποιθήσεις» και όχι «κεντρικές πεποιθήσεις». Επεξήγηση ότι έτσι το ερμηνεύουν στο Αιγινήτειο και επομένως έτσι είναι η ελληνική γλώσσα. Παράθεση επιχειρήματος ότι core ερμηνεύεται μόνο πυρήνας, πυρηνικό, στο αγγλοελληνικό λεξικό Divry’s (=Γεωργίου Κωνσταντοπούλου εκ Δίβρης).

5. Χωρίς να εξεταστούν οι ήδη εντοπισθείσες αρνητικές σκέψεις, ψάχνουμε και για άλλες. Αναπομπή της λίστας στο θεραπευόμενο με υπόδειξη για πιο γεωμετρικά καλαίσθητη σχεδίαση των στηλών των βαθμών επεξεργασίας κάθε αρνητικής σκέψης. Επανυποβολή στο θεραπευτή σε επόμενη συνεδρία.

6. Self disclosures του θεραπευτή προς το θεραπευόμενο, ώστε ο τελευταίος να καταλάβει τι λάθη κάνει και να τα γράψει. Να γράψει και τις αμφισβητήσεις που θα κάνει ο ίδιος στις δικές του αρνητικές σκέψεις, καθώς και πόσο ωραία νιώθει τώρα που έκανε τη δουλειά όλη μόνος του.

7. Συζήτηση, κατόπιν απορίας του θεραπευόμενου για την Judith Beck και το Βιβλίο της Εισαγωγή στη Γνωσιακή Θεραπεία-Cognitive Therapy, Basics and Beyond, ως προς ανάγκη δόμησης της συνεδρίας, εξαγωγή συμπερασμάτων, σύνδεση με την προηγούμενη συνεδρία, ανάγκη να συνοψίσει ο θεραπευόμενος στο τέλος της θεραπείας τι κατάλαβε και τι δεν κατάλαβε, διαδικασία με οποία οδηγούμαστε από την αρνητική σκέψη στην ενδιάμεση πεποίθηση και μετά στην πεποίθηση. Θα πρέπει να εξηγηθεί στο θεραπευόμενο (αφού συμπληρωθούν τουλάχιστο 65 ώρες συνεδριών) ότι αυτά δεν είναι απόλυτα («Ναι, υπάρχουν ορισμένοι άκαμπτοι συνάδελφοί μου που ακολουθούν αυτή τη δομημένη τεχνική. Όμως έχει γραφτεί – πού; στον Τηλεθεατή;- ότι αυτό κουράζει τους ασθενείς, και πράγματι όλοι οι ασθενείς μου, μου έχουν έρθει παρακαλώντας με, ικετεύοντάς με να μιλάμε ελεύθερα γιατί δεν αντέχουν αυτή τη δόμηση. Εγώ επειδή ενδιαφέρομαι πραγματικά για αυτούς και τους αγαπάω, δεν κάνω δόμηση, για το καλό τους»)

8. Συζήτηση για άλλο είδος θεραπείας που έμαθε ο θεραπευτής ότι κάνουν στο εξωτερικό, και το οποίο έχει σχέση με τη γνωσιακή θεραπεία επειδή δίνει απαντήσεις π.χ. γιατί ο ασθενής νιώθει κατώτερος, ή ότι τον δουλεύουν.

9. Ανακάλυψη ότι υπάρχουν στο φάκελο του θεραπευτή πολλές δεκάδες αρνητικών σκέψεων που λιμνάζουν επί μήνες, χωρίς να έχουν συζητηθεί. Επιχειρήματα για ανατροπή των ισχυρισμών του θεραπευόμενου («Μα εσείς φταίτε για τη διαχείριση του χρόνου, εγώ απλώς συζητάω αυτά που φέρνετε εσείς στη συνεδρία! Κοιτάξτε πως χαμογελάω σαν αυθόρμητο παιδί!»).

10. Ο θεραπευόμενος θα μπορούσε να επικοινωνήσει με με e-mail με άλλο γνωσιακό συμπεριφοριστικό θεραπευτή, πρώην μπάτσο, και να λάβει την απάντηση («Στη γνωσιακή θεραπεία υπάρχει πάντα δομή, επαγγελματικότητα και πάντοτε σαφής χρονικός ορίζοντας»). Η φράση «σαφής χρονικός ορίζοντας», μπορεί να χτυπήσει σαν καμπάνα στο μυαλό του θεραπευόμενου. Επικοινωνία με το θεραπευτή του.

11. Ο θεραπευτής μπορεί να στείλει μήνυμα SMS στο θεραπευόμενο, να μη ζητάει σαφή χρονικό ορίζοντα, επειδή «έχει διαταραχή προσωπικότητας» (πρώτη φορά να του το πει με SMS) και επομένως έχει «πολλή, πολλή, πολλή δουλειά ακόμα!»

12. Ο θεραπευτής, χωρίς να ακολουθήσει τη μέθοδο που περιγράφει η Judith Beck, για μετάβαση από αρνητικές σκέψεις σε ενδιάμεσες πεποιθήσεις, πρέπει να πετάξει στη μούρη του θεραπευόμενου ό,τι «πυρηνικές» πεποιθήσεις πρέπει να έχει (προσέξτε –όχι «έχει») ο θεραπευόμενος, αφού του έχει διαγνώσει τη συγκεκριμένη διαταραχή (ίσως να είναι η συγκεκριμένη διαταραχή που έχει αναλάβει σαν εργασία να παρουσιάσει σε ομήγυρη εκλεκτών θεραπευτών, οπότε ο πελάτης γίνεται guinea pig). Έτσι, θέλει δεν θέλει, ο θεραπευόμενος έχει δύο επιλογές ή να κάνει το θύμα, αποδεχόμενος πεποιθήσεις που δεν του πάνε, ή να πάει αλλού. Μπορεί ο θεραπευόμενος να ρωτήσει με e-mail μια άλλη θεραπεύτρια τι να κάνει. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκείνη θα πρέπει να του απαντήσει, μεταξύ άλλων, ότι «πρέπει να συζητήσετε το θέμα με το θεραπευτή σας. Αν πάτε σε άλλο θεραπευτή μην παραλείψετε να του αναφέρετε το λόγο διαφωνίας σας με τον προηγούμενο».

13. Ο λόγος του προηγούμενου είναι προφανής. Για την περίπτωση που ο θεραπευόμενος το κρύψει από το νέο θεραπευτή του, θα πρέπει να ζητηθεί εκ των προτέρων από τους συναδέλφους να δείξουν συναδελφική αλληλεγγύη. Κανένας δεν πρέπει να δέχεται άνθρωπο που υποτίμησε τη διάγνωση και διαδικασία –καλή ή κακή- άλλου συναδέλφου.

14. Μπορεί να γίνει δεκτό αίτημα του θεραπευόμενου για γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία μέσω μερικών e-mails, επι αμοιβή. Φυσικά στην αμοιβή περιλαμβάνονται 40 λεπτά για τη λήψη του μηνύματος και άλλα 40 λεπτά για την αποστολή της απάντησης, επειδή το computer του θεραπευτή είναι αργό και καθυστερεί στην πρόσβαση στο Ιντερνέτ και θα το αλλάξει ….. το Μάιο. Το περιεχόμενο των απαντητικών μηνυμάτων πρέπει να περιέχει μόνο διευκρινιστικές ερωτήσεις, χωρίς να οδηγεί σε κάποιο γνωσιακό συμπέρασμα. Παράλληλα να του μαθαίνει μερικά κόλπα για να θυμάται ονόματα (π.χ. για να θυμάσαι τον Γαβριήλ Γαβριηλίδη, να έχεις στο μυαλό σου το ΓΑΒ-ΓΑΒ του σκύλου).

15. Θα πρέπει να καταγγελθεί σαν απαράδεκτη η άποψη της Judith Beck, σύμφωνα με την οποία «είναι δυνατόν να υπάρχει και αρνητική σκέψη που να είναι αληθινή και στην περίπτωση αυτή ο θεραπευτής αντί να την αμφισβητεί, βοηθάει τον θεραπευόμενο να επιλύσει το βασικό του πρόβλημα». Αυτό φέρνει σε δύσκολη θέση το γνωσιακό θεραπευτή που έχει σαν στόχο του να δουλεύει μόνο από τα συγκεκριμένα γνωστικά λάθη, τα οποία έχουμε μάθει απέξω κι ανακατωτά. Διαφορετικά ανοίγει το κουτί της Πανδώρας και ….. Δεν είναι δουλειά του γνωσιακού θεραπευτή να ασχολείται με άλλο πρόβλημα (π.χ. αν έχασε τη δουλειά του ο θεραπευόμενος) εκτός από το να τον βοηθήσει να συνειδητοποιήσει τις στάνταρντ αρνητικές σκέψεις που κάνει.

16. Μπορεί τέλος να ανακαλύψει ο θεραπευτής (με καθυστέρηση 3 μηνών) ότι έχει ξεχάσει συγκεκριμένο κείμενο, το οποίο είχε υποσχεθεί να διορθώσει ως προς τη διαδικασία των αρνητικών σκέψεων. Τότε του λέγει «α νόμιζα ότι τα κάνατε με άλλο θεραπευτή το καλοκαίρι!».

17. Τελευταίο επιχείρημα, μετά από 70 ώρες συνεδριών, ο θεραπευτής μπορεί να πει «ε, αν τελικά δεν είστε ευχαριστημένος από την προσέγγισή μου, μπορείτε να πάτε σε άλλο θεραπευτή» (έχοντας βέβαια φροντίσει να σαμποτάρει επιτυχώς μια παρόμοια προσπάθεια προσέγγισης άλλου θεραπευτή). Αν ο θεραπευόμενος ζητήσει από το θεραπευτή του να του συστήσει κάποιον άλλον, εκείνος πρέπει να κάνει πως δεν ξέρει κανέναν. Μπορεί να προσποιηθεί μόλις γύρισε από σπουδές που έκανε στη Μαδαγασκάρη και δεν ξέρει ούτε έναν.

18. Οι θεραπευτές δεν πρέπει να νιώθουν άσχημα όταν διαχειρίζονται αρνητικές σκέψεις με αυτό τον τρόπο. Με τη διαδικασία αυτή ο θεραπευόμενος θα ξεχάσει την αρχική αιτία που τον ενοχλούσε και θα έχει αγανακτήσει με το θεραπευτή του (=θα μπορούσε να αποτελέσει κάποια βερσιόν ομοιοπαθητικής!) Επίσης, όταν ο θεραπευόμενος πάψει να αγανακτεί κατά του θεραπευτή (που δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα και δεν νιώθει ποτέ άσχημα για το «έργο» του), σημαίνει ότι είναι κοντά στο τέλος της θεραπείας.

19. Γενικά ο Γνωσιακός θεραπευτής πρέπει να είναι ένα αυθόρμητο παιδί, απαλλαγμένο από οποιοδήποτε αίσθημα ενοχής, ευχάριστο στην παρέα του, που θα αντιμετωπίζει τα πάντα με ένα χαμόγελο και δεν θα κρατάει άσχημες σκέψεις στο κεφάλι του.


Profitable cognitive behavior techniques employed by psychotherapists (psychologists) in Greece in order to extend indefinitely the length of therapy (Taken from A. Beck and distorted in a Greek style).

(renewed)

1. Spotting the negative thought (cognitive error), for instance, examining if the therapy followed is a cognitive behavior therapy or a charlatan therapy. Writing it down. In case such a spotting of the negative thought is not producing any results, the therapist asks the patient to discuss about negative thoughts related to obesity, even if the patient is not oversized at all.

2. Giving to the patient a page with a childish outline and drawings and explanation of the usual negative thoughts, which doesnʼt make any sense at all, probably because the person who drafted it, was in a mental disarray. Discussing about the patients inability to understand what in the hell all these mean. The therapist is assuring the patient that 99% of his patient understand the meaning of the particular page and cooperating fully, writing down their negative thoughts. In addition the //Established Authority// uses them.

3. The therapist is proposing the patient to start reading books (bibliotherapy). However the recommended books describe a cognitive therapy which is totally different from the followed one at this time. The patient is understanding that he has a lot of negative thoughts. He is writing them down. He is presenting them to the therapist. The therapist feels embarrashed. (“I told you that with a difficulty I extract one single negative thought from my patients and you already brought me so many!”). The therapist forgets what he told about 99% understand at once and cooperating fully with the therapist analyzing their negative thoughts.

4. The therapist makes remarks to the patient about putting the negative thoughts in one column, while using other columns for the assumptions, intermediate core beliefs, reinforcing events, alternative suggestions, how he feels after his own suggestions. Spending a whole session on trying to explain to the patient the fact that the word “core” in core beliefs is translated into Greek with “nuclear”, “nuclear beliefs” and not core beliefs, as the ignorants believe. This is supported by two arguments. First it is translated in such a way in the Eginiteion Psychiatric Hospital, where disagreement is not favored (May be,as part of the decentralization program, the Eginiteion Psychiatric Hospital assuming the task of keeping and elaborating the Greek Language, replacing the Academy of Athens). The second is that it is translated in such a way in the Divryʼs English-Greek dictionary, written by George Konstantopoulos from the village of Divry in the mountain Parnassos.

5. Without analyzing and elaborating the produced and stored negative thoughts, the therapist asks the patient to look for some more. The patientʼs list is continually rejected by the therapist with the recommendation to make the columns more and more stylish.

6. Self disclosures of the therapist, so that the patient can grasp them and write them down as an exercise. He has to challenge his own thoughts, and write down how he feels about doing all the work himself. The therapist asks the patient no to take any more pictures with his digital camera because she has put cream in her face and is glistening.

7. At the request of the patient, discussion is being made about Judith Beck and her book “Cognitive Therapy, Basics and Beyond”, relating to the need for structuring the sessions, need for extracting some conclusions at the end of the session, bridging with the previous session, need for resuming at the end, realizing what the patient understood and what he didnʼt, about the process followed in order to arrive to a negative thought, intermediate belief, core belief etc. After having completed approximately 65 hours of sessions the patient realized from the words of his therapist that all these are not absolute. (“Yes, there are some colleagues of mine that follow this strict procedure. However it is written (where?) the patient is tired out of this, and in fact all my patients have come begging me, imploring me to talk freely, because they canʼt sand the structuring of the session. An as I am interested in their welfare, I donʼt structure my sessions”). A therapist that respects himself never reads the following http://www.primarypsychiatry.com/asp...?articleid=332

8. Discussing about any other therapies that the patient is aware of and related to the cognitive and behavior therapy model, which might give the patient ideas that he is being cheated by his therapist.

9. Discovering that in the dossier kept by the therapist there are numerous negative thoughts given by the patient which have not been elaborated for months. The therapist can disarm the patient by saying “the structure and the time used during the therapy is your responsibility. You shouldnʼt produce so many ideas during the session, Ha, ha ha, look how I smile like a “Spontaneous Child”!”

10. The patient could eventually contact thought email another cognitive behavior therapist, an ex cop, and receive the following answer: “In the cognitive behavior therapy there is always a structure, professionalism, and a clear timetable. The word “clear timetable” sounds like a bell in the patientʼs mind. He contacts his therapist.

11. The therapist could eventually send an SMS message to the patient asking him not to ask for a “clear timetable”, because he has been diagnosed as “borderline” (the diagnosis is sent though SMS) and there is a lot, a lot of work be done. The differences between psychologists/therapists from psychiatrists/ therapists is that the psychologist have a low self esteem and a disguised mental handicap. In Greece the majority of the mental patients are women. The majority of psychologists/therapists are also women. That means that a mentally handicapped woman would make an option, either continue to be a mental patient for the rest of her life, or become a psychotherapist. With psychiatrists we see something different. They have clinical experience in clinics and hospitals, while the psychologists have little or nothing. The //Established Authority// offers them supervised sessions that end in a few months with the therapist saying “We have now concluded our therapy, Good-by!”)

12. The therapist, without following the method described by Judith Beck, for moving from negative thoughts, to intermediate beliefs and core beliefs, could eventually throw to the patientʼs face whatever “nuclear” beliefs (what Americans call “core beliefs”) the patient should have (yes! Should have!) by virtue of the diagnosis of borderline personality disorder being already made. That means that in Greece first the therapist makes the diagnosis –usually at the bank when waiting for a bank loan- and afterwards looks for the “nuclear” beliefs that the patient was supposed to have. The diagnosis should be what the therapist has presented in her //Established Authority// as a difficult case, with imaginary behavior of her patients and has received with a general applause from the participants in the meeting. The patient is not entitled to disagree. If he objects the “nuclear” belief “the world is hostile and dangerous” he has to live with it. The therapist is never mistaken, especially if the patientʼs objection can make the therapist loose his diploma from the //Established Authority//.

13. The patient could contact by email another therapist. She might answer “you should go back to your therapist and discuss again the issue with him. You shouldnʼt break the relationship”. If you go to another one, the first thing to discuss in the disagreement with your previous therapist.

14. The patient could eventually visit another therapist (male) who is the boyfriend of the previous female therapist and one of the supervisors of the //Established Authority//. The established practice requires every cognitive therapist to contact every colleague of his or hers to find out whether the patient has escaped from them and seeks therapy elsewhere. When a patient escapes therapy, he is treated in a way resembling neutrality of foreign ships during a war blockade. They give description not only of his name, but also of his face, his height, weight, hair etc, so that they exclude that the escapee uses a false identity. The supervisor, after collecting the fees of two visits (2X70=140 Euros, or $ 100) could say to the patient:
THERAPIST (male): I canʼt accept you for therapy because I shall be treating your wife in the same time.
PATIENT: No, my wife has told you that she doesnʼt like to initiate therapy with you.
THERAPIST: But she might change her mind!
PATIENT: So you donʼt accept me?
THERAPIST: You should go back to your previous therapist.
The therapist can disguise herself when rejects an escaped patient by saying “I noticed that you eat meat more than twice a week. I know a therapist that is suited for you. There is no point of discussing other problems. I donʼt want to hear anymore. Go!” (Something similar happened to me!)

15. The reason for such a procedure followed is obvious: Solidarity is the key for the survival of the incompetent professionals. A therapist should never accept anybody who has undervalued the colleagueʼs opinion.

16. The therapist can accept the patientʼs proposal for a cognitive behavior therapy through email. In the cost of one hour e-mail session the patient is charged for 40 minutes that are required for receiving the message and 40 more for sending the answer, because the therapistʼs laptop is very slow and will be replaced later in May. The messages include material totally depleted of cognitive behavior material , for instance “ I should teach you how to remember names. For Mike Goof, you should remember Mikey and Gooffy.”

17. Judith Beck says in her book Cognitive therapy, Basics and beyond that “when there is a negative thought that is true –related to a fact –the therapist, instead of challenging the thought, should concentrate on how to help the patient solve the problem”. This is very embarrassing for the therapist because he or she has learned in the //Established Authority// only a photocopied textbook of 90 pages that includes all the cognitive therapy and no-one has ever heard of Judith Beck in his life. The usual symptoms treated by the cognitive therapist is “Oh my God I canʼt wake up at 7,00 in the morning”, “I canʼt stop eating”, “My boyfriend the supervisor doesnʼt like me” etc. They are unable to deal with real human problems.

18. The therapist has the ultimate argument that present to the patient after completing about 70 hours of therapy: Since you are not pleased by my approach (nice word!) you should go to another therapist. Of course at the same time the therapist undermines all attempts of the escaped patient to be admitted to therapy by another therapist, as described above. If the patient asks the therapist for a recommendation the therapist might claim that she came to Greece after a lengthy stay in Madagascar for studies and doesnʼt know any other therapist

19. Therapists should never feel bad when they are dealing with patientʼs negative thoughts in such a way. By using the above procedure the patient shall forget the initial cause that brought him to therapy (it could be a sort of homeopathy treatment). When the patient ceases to feel indignant of his therapist, that means he is close to the end of therapy.

20. Generally speaking, the cognitive behavior therapist must be Spontaneous Child, free from any feeling of guilt, loved by his friends and colleagues, that would examine everything with a smile and would never keep bad thought in his/her mind.



MondDivi5i0n
Junior Member Join Date: Dec 2007
Posts: 6

My Humble Opinion
________________________________________
I am facinated with your picture of an extensive 'Old Boy' network of CBT therapists in Greece. If this is true, I would certainly suggest looking for a therapist that shows some affinity for the specific paradigm you subscribe to, rather than one that is a member of the network that labels themselves as CBT therapists. Something like, "Do you appreciate the work of..." might be a better question than, "Are you a CBT therapist?"

I have seen the benefits of the basic application of RET, a CBT technique or concept. I've seen angry people look at their anger and rework their initial emotional response through a cognitive process to effect a much different and healthier reaction.

Ανώνυμος είπε...

Ο Θεσμός της χρηματικής εγγύησης στη Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Θεραπεία (ακούσατε καλά, διαβάστε το παρακάτω με τα λόγια της θεραπεύτριας που το αναλύει και στη συνέχεια υπάρχει για πρακτική ένα θεατρικό έργο):


Το αντικείμενο της εγγύησης θα επιστραφεί μετά το τέλος της θεραπείας….
…………..
Μα και αυτός είναι ο ρόλος της χρηματικής προκαταβολής, δηλαδή αν εσείς για κάποιο λόγο, κάτι θυμώσετε, αυτό που λέγαμε την προηγούμενη φορά, ή δεν είστε πολύ καλά, έχετε κατάθλιψη και αποφασίσετε στο ξαφνικό να σταματήσετε, το οποίο δεν θάτανε καλό για σας στο ξαφνικό. Λοιπόν ποια είναι η διαφορά το να σκεφτείτε αχ αν το σταματήσετε στο ξαφνικό δεν θα πάρετε καθόλου το αντικείμενο; Ενώ στην άλλη περίπτωση…
…………..
Φαγωθήκατε με το Rolex!
……………
Ναι το είπα, αλλά…
………..
Επειδή είναι πολύ ακριβό….

Ναι…
…..
Η ερώτησή μου ήταν η εξής….
………
Ναι αλλά εδώ όμως είναι και το όλο πιο επίλυτο και αποτελεσματικό σχήμα του να υπάρχει, ότι από τη μια μεριά δεν χάνετε κάτι, από την άλλη όμως υπάρχει ένα πρόχωμα ότι από την απόφασή σας την ξαφνική, αυτή η απόφαση, να της δοθεί κάποιος χρόνος να αναθεωρηθεί. Αν σας πιάσει μια κατάθλιψη, να υπάρχει αυτός ο αρκετός χρόνος κάπου λίγο να το ξεπεράσετε ερχόμενος για ακόμα δυόμισι μήνες, ακόμα και αν δεν έχετε τόση διάθεση. Ή αν είστε θυμωμένος να πιεστείτε να έρθετε ακόμα και αν είστε με σκοπό αυτός ο θυμός να σας φύγει. Όχι δηλαδή που πήρατε μια ξαφνική απόφαση θυμώσατε και κλειστήκατε στο καβούκι σας. Αλλά και ότι αναγκάζεστε μια και σώνει και καλά τ άχετε πληρώσει νάρχεστε, ώστε να δουλέψουμε λίγο αυτό το θυμό. Εδωπέρα γι’ αυτό είναι το θέμα ότι να υπάρχει το πρόχωμα το χρηματικό γιατί στις άλλες περιπτώσεις (π.χ. που έχει δοθεί μια πολύτιμη γούνα) του αντικειμένου είναι ένα αντικείμενο που πάει, το αντίστοιχο ξέρετε ποιο θάταν; Να σας πώ: Μου το λέτε τώρα, ξαφνικά; Το αντίστοιχο θάταν να σας πω Κοιτάχτε θα σας το δώσω αλλά μετά από τους μήνες που εγώ θεωρώ ότι χρειάζεστε ακόμα να κάνετε θεραπεία.. Πόσο…. Έτσι κι αλλιώς το χρηματικό τα 500 Ευρώ ήτανε για 3 μήνες.. Τι 3 μήνες, για 2 ½ μήνες.
…….
Ωραία το ρολόϊ, 3.000 Ευρώ, αντιστοιχούν σε πόσες βδομάδες θεραπείας……. 50 φορές, 50 βδομάδες ίσον ένας χρόνος. Είναι λοιπόν σαν να σας λέγω, αν εγώ έχω πάρει την εγγύηση του ενός ρολόϊ, κανένα πρόβλημα, απλώς για τις επόμενες 50 βδομάδες ,, χα, χα, θα ερχόσαστε στη θεραπεία. Και αυτή είναι η ………
…..
Θα πληρώνετε τις θεραπείες…..
………
Ναι αλλά θα την κάνετε τη θεραπεία, δεν θα πληρώσετε τη θεραπεία χωρίς να την κάνετε..
………….
Αν είχατε το ενέχυρο…. Αν εσείς μου δίνατε το Rolex, και μου λέτε………..
……………….
Κοιτάξτε, μα η λογική ήταν ότι επειδή το Rolex κάνει αρκετά χρήματα, θυμάστε που σας είχα πεί ότι συνήθως χρησιμοποιείται ένα ποσό γύρω στα 2.000 Ευρώ, έτσι; .. το οποίο περίπου αντιστοιχεί σε ένα εξάμηνο. Σκεφτείτε τα 1.500 Ευρώ αντιστοιχούν σε 6 μήνες. Λοιπόν, εκτός της περιπτώσεως που συμβεί ένα έκτακτο γεγονός, ότι η θεραπεία σας, εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί να διαρκέσει λιγότερο από 1 χρόνο. Όταν ξεκινάμε τη θεραπεία λέμε, στην περίπτωσή σας, δεν υπάρχει περίπτωση σε λιγότερο από ένα χρόνο, νάχετε ένα αποτέλεσμα. Το ενέχυρο που μου δίνετε αντιστοιχεί σε χρήματα που θα δώσετε ένα χρόνο, ώστε εσείς να δεσμευτείτε και να μη φύγετε πριν από τον ένα χρόνο.
…………….
Όχι, όχι. Αλλά θέλω να πω ως μίνιμουμ.
……………
Και απλά είπα ότι εσείς έχετε… Θέλω να πω ως μίνιμουμ και γι’ αυτό μιλούσα για την εγγύηση που αντιστοιχεί σε ενός χρόνου θεραπεία. Ε. έλεγα λοιπόν προγράμματα λοιπόν που είναι προγράμματα συγκεκριμένα ενός χρόνου, το ενέχυρο αντιστοιχεί σε ενός χρόνου χρήματα, και δίνεται και μετά τη λήξη της θεραπείας. Αυτό λέω πολύ απλά, όταν η θεραπεία είναι ενός συγκεκριμένου χρόνου. Λοιπόν, τώρα στη δικιά μας περίπτωση, είχαμε μειώσει το ποσό στους 2 ½ μήνες. Λοιπόν. Και είχα πει το εξής. Είναι σίγουρο ότι στους 2 ½ μήνες δεν είναι αρκετοί. Αλλά σας δίνω εσάς ένα flexibility ώστε αν για τον οποιοδήποτε λόγο, θέλετε προτού εγώ θεωρήσω ότι είναι κατάλληλος χρόνος να σταματήσετε, νάχετε αυτό το δικαίωμα, αλλά να μην τον έχετε το δικαίωμα και να το κόψετε έτσι ξαφνικά προτού περάσουν 2 ½ μήνες … αντί για ένα χρόνο που το κομμάτι της εγγύησης. Και για το λόγο ότι είναι, θα ήταν, πάρα πολύ ψηλό το ποσό για σας, για ένα χρόνο να τα δώσετε προκαταβολικά., το ποσό. Αλλά και γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουμε αν μη τι άλλο, μέσα σ’ αυτό το διάστημα των 2 ½ μηνών που έχετε εσείς ήδη πληρώσει, να μπείτε σε μια διαδικασία ν΄αλλάξετε γνώμη. ‘Ότι ή να σας περάσει η έντονη κατάθλιψη, και επομένως να μπείτε σε μια διαδικασία ν’ αλλάξετε γνώμη. Ή να σας περάσει η έντονη κατάθλιψη και επομένως να μπείτε σε μια διαδικασία να το ξαναπαλαίψετε, ώστε να ολοκληρωθεί η θεραπεία. Γιατί βάζουμε λοιπόν το κομμάτι και της δικιάς σας βούλησης εκεί, διότι πως επίσης θα επηρεαστεί η θεραπεία, γιατί ο σκοπός της θεραπείας είναι και εσάς να σας βοηθήσει ώστε να αισθανθείτε καλύτερα. Όχι να σας δεσμεύσει σε κάτι, με εξωγενείς, ααα, έτσι, γιατί αυτό δεν θα ωφελήσει μακροπρόθεσμα τη δικιά σας ψυχολογική υγεία (sic).
…………..
Και γι’ αυτό λοιπόν δεν μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία. Το ενέχυρο που συζητάγαμε ήταν κάτι που το έχει ήδη ο πελάτης. Είναι κάτι δικό του. Δεν το έχει αγοράσει επί τουτου για τη θεραπεία.
……………..
Χα, χα, μετά που το παίρνετε το χρησιμοποιείτε μετά εσείς, δεν είναι κάτι που το αγοράζετε και μετά σας είναι άχρηστο εσάς. Άρα το αφήνουμε αυτό, γιατί δεν συμβαίνει κιόλας. Για να γίνουμε ξεκάθαροι ποτέ κανείς δεν αγοράζει κάτι που του είναι άχρηστο για να το δώσει στο θεραπευτή του και μετά να το πάρει πίσω. Είναι κάτι το οποίο υπάρχει ήδη.
……………….
Ναι αλλά αυτό που συμβαίνει είναι ότι ορίζουμε εμείς όταν μου δίνετε το ενέχυρο, και ξεκινάει η θεραπεία, ορίζουμε ένα χρονικό διάστημα, το οποίο θα κρατήσει η θεραπεία. Και με βάση αυτό το χρονικό διάστημα ορίζουμε και το ποσό του ενεχύρου.
………….
Σκεφτείτε το εξής. Μου δίνετε ένα ενέχυρο που αντιστοιχεί σε ένα χρόνο και έχουν περάσει 10 μήνες. Και σεις…. αλλά ….. εσείς λοιπόν μου έχετε δώσει αυτό το ενέχυρο γιατί σας έχω πεί ότι αυτό το ενέχυρο αντιστοιχεί σε ένα χρόνο θεραπείας. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε αποφασίσει πόσο θα διαρκέσει η θεραπεία, αλλά εσείς δεσμεύεστε για τον ένα χρόνο, το ενέχυρο έτσι κι αλλιώς δεσμεύει για ένα χρόνο, γιατί ένα χρόνο αντιπροσωπεύει. ……. Όχι γιατί και μετά αυτό γίνεται σε όλα τα παραδείγματα που σας είπα του ενεχύρου (της κόλλησε το ενέχυρο- δεν άνοιξε ποτέ ένα λεξικό να δει τι είναι το ενέχυρο; Και αυτοί οι συνάδελφοί της, τους τρέχαν τα σάλια που την έβλεπαν και δεν τη διόρθωναν;) ότι αν υπάρχει … σας είπα για παράδειγμα τα κέντρα αδυνατίσματος για βουλιμία (μπα, υπάρχουν;) που για ένα χρόνο .. τώρα αν εσείς στο δέκατο μήνα πείτε ότι θέλω να τελειώσω πιο γρήγορα απ’΄ τους δώδεκα, υποχρεωνόσαστε να κάνετε κι άλλους δύο ακόμα, μέχρι να ολοκληρωθεί ο χρόνος………
………………….
Χα, χα, χα,……….
…………
Α, δηλαδή εφόσον εσείς θα είχατε προπληρώσει για δύο τρείς μήνες εγώ δεν θα έδειχνα ενδιαφέρον, με σκοπό τι;………. Μα, για ένα λεπτάκι, δηλαδή εμένα δεν θα με συνέφερε να προχωρήσει η θεραπεία ώστε να υπάρχουν, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν θα κρατούσε μόνο δυόμισι μήνες, άρα να τη συνεχίσω όσο γίνεται περισσότερο και όλες αυτές τις πτυχές και λοιπά και λοιπά και να βρούμε όλα αυτά, ώστε να κρατήσει πάνω από δυόμισι μήνες; Αν εσείς δεν είστε ευχαριστημένος με το γεγονός ότι δεν πάει καλά η θεραπεία (Θεέ μου, τελείωσε Πανεπιστήμιο) μπορείτε να μου πείτε αυτό που έλεγα, ότι ξέρετε θέλω να τελειώσουμε τώρα τη θεραπεία. Άρα μόνο δυόμισι μήνες θα κάνετε υπομονή, άρα εγώ δεν έχω να λαμβάνειν άλλα χρήματα, ό,τι πήρα δυόμισι μήνες μόνο. Άρα με το να μην είσαστε εσείς ευχαριστημένος με τη θεραπεία, έ, μόνο δυόμισι μήνες θα κερδίσω. Με το νάστε ευχαριστημένος θα κερδίσω ένα χρόνο περίπου (και με λίγο τραινάρισμα.. δύο χρόνια)… Αν το πάτε με αυτή τη λογική την ωφελιμιστική.
…………….
Έχοντας σκεφτεί όμως με αυτό τον τρόπο, η απάντηση είναι ότι δεν στέκει, γιατί, γιατί να είμαι ευχαριστημένη μόνο με δυόμισι μήνες, νάχω ένα πελάτη που θάναι τόσο δυσαρεστημένος, που απλά θα μου πεί ότι κοιτάχτε θέλω να τελειώσω τώρα, άντε κάντε μου ότι θέλετε τώρα τους επόμενους δυόμισι μήνες που έχω πληρώσει και γειά σας; Ενώ όμως αν όμως προσπαθώ, όσο προσπαθούσα και πριν θα πάρω, νάχω την καλή θεραπευτική σχέση, να κάνω διάφορα βήματα, Αντί για δυόμισι μήνες να κάνω ένα χρόνο, πιο πολύ, άρα δεν με συμφέρει περισσότερο αυτό από το να σας δυσαρεστήσω, να μην προσπαθώ τόσο πολύ και μετά από δυόμισι μήνες να μου φύγετε; Αλλά ακόμα και από αυτή την ωφελιμιστική γωνία να το δείτε, πάλι δεν με συμφέρει να είμαι αδιάφορη (Αλήθεια, δεν τη συμφέρει;)…..
……………..
Σ’ αυτή την καχυποψία, αυτή η απάντησή μου πώς σας φαίνεται; Εγώ γιατί να με συμφέρει να μη δείχνω ενδιαφέρον, να μην πηγαίνει καλά η θεραπεία, ώστε να είστε δυσαρεστημένος…
…………….
Έχετε χιούμορ πάντως. ….
………….
Να σας ρωτήσω όμως, αυτό με την προκαταβολή, για ένα διάστημα, που είχατε δώσει την προκαταβολή πηγαίνατε πολύ καλά…. Δηλαδή αυτό σας έπιασε πιο μετά. Όχι αμέσως από τη φορά που συζήτησα αυτό το κομμάτι μαζί σας, δηλαδή που ανάλυσε ποιες είναι οι διαδικασίες και που νομίζατε ότι «α αυτή είναι προκαταβολή και δεν θα πλήρωνα την επόμενη φορά».
……………
Αυτή τη δυνατότητά σας να παραμένει κατατεθειμένο ολόκληρο το ποσό της προκαταβολής ήταν πιο περιορισμένη τώρα παρά πριν από ένα μήνα; Τι απάντηση έχετε να δώσετε;
……………
Πως διαφέρει αυτό από το να έχετε τα χρήματα (δηλαδή το ποσό της προκαταβολής/εγγύησης) στην Τράπεζα; Αντί να είναι στην τράπεζα, να είναι εδώ πέρα. Αφού θα καταναλωθεί. Είναι χρήματα προς κατανάλωση.
……………
Μα όταν έχετε τα χρήματα στην τράπεζα τα χρησιμοποιείτε; Δεν τα χρησιμοποιείτε. Τα έχετε αποθηκευμένα. … Ε, δηλαδή δεν τα χρησιμοποιείτε όλα. Του λογαριασμού σας τα χρησιμοποιείτε; Όχι, έχετε αφήσει κάποια χρήματα. Άρα ποια είναι η διαφορά;
………….
Πώς το βλέπετε; Απλώς ρωτάω. Έχετε π.χ. στην Τράπεζα 8.000 Ευρώ. Δεν είναι το ίδιο με το να έχετε προπληρώσει κάτι άλλο, το οποίο ξέρετε ότι θα χρησιμοποιήσετε στο μέλλον;
……………….
Με τη λογική συζητώ εγώ, δεν προσπαθώ να ζητήσω παράλογα πράγματα. Ωραία, με αυτή τη λογική, εσείς συμφωνείτε ότι αυτό που λέγω είναι λογικό;
………………..
Είναι δύσκολο γιατί πιστεύετε ότι η γυναίκα σας θα σας κάνει κάποιο σχόλιο, ή είναι δύσκολο επειδή είναι δύσκολο να καταναλώνετε κάθε βδομάδα από 50-60 Ευρώ, αφού ούτως ή άλλως αυτό δεν ήταν στον προϋπολογισμό σας πριν από 3 μήνες; Γιατί η ερώτηση που δεν μου έχετε απαντήσει, είναι αυτά τα 500 Ευρώ τα μαζεμένα, τα οποία έχουν πάει τώρα 300, τα πήρατε από τον τραπεζικό σας λογαριασμό, από ένα σύνολο που έχετε εκεί πέρα φυλάξει, όχι αναγκαστικά ότι θα τραβήξετε από το μήνα Οκτώβριο, αλλά τα πήρατε από το λογαριασμό σας, έτσι.
………………..
Αλλά το θέμα είναι το εξής. Ότι προτού μου δώσετε την προκαταβολή, ένα δυό μήνες μαζί χωρίς την προκαταβολή, όπου είχατε στα μηνιαία σας έξοδα το να πληρώνετε εδώ μια φορά τη βδομάδα, εκείνη λοιπόν την περίοδο, προτού τραβήξετε από τον τραπεζικό σας λογαριασμό τα 500 Ευρώ, στα μηνιαία σας έσοδα και έξοδα υπήρχε αυτό το ποσό που δίνατε σε μένα. Αυτό το ποσό λοιπόν, τι διαφέρει – και επανερχόμαστε στην ερώτηση- εκείνο το μήνα από τον τωρινό μήνα, μου έχετε δώσει την απάντηση ότι έχετε απλά έξτρα 240 Ευρώ για ………………………………….. Αυτό λοιπόν ανέτρεψε το balance of payments ….. Άρα λοιπόν αυτά τα 240 Ευρώ που………….. που ήταν έξτρα από αυτά που δίνατε σε μένα τον Οκτώβριο, αυτά λοιπόν αφού δεν ανέτρεψαν την ισορροπία τόσο ώστε να είστε μείον μόνο από αυτό… Δηλαδή σαν να λέω θέλετε 2.000 Ευρώ, καταναλώνετε μέχρι τώρα σταθερά έξοδα 1.600 και τώρα καταλανώνετε 1.740; ή δώσατε έξτρα 1.240; Δεν σας μένει κάτι που να καταθέτετε στην τράπεζα και να μην το καταναλώνετε μέσα στο μήνα; Ή παλιότερα πέρνατε 2.000 Ευρώ, καταναλώνοντας 2.000 συμπεριλαμβανομένων και των 240 που μου δίνατε σε μένα και τώρα με τ… χρειάζεται κάθε μήνα να πληρώσετε 2.240 Ευρώ, ενώ παίρνετε 2.000; Είσαστε μείον 240 κάθε φορά;
…………….
Χα, χα, χα, χα. Έχετε κουραστεί επειδή είναι περασμένη η ώρα; Δέστε λοιπόν ένα υποθετικό παράδειγμα, που λέω το εξής: Προτού δώσετε τα 240 Ευρώ στ… …………….. είσαστε τσίμα τσίμα που παίρνετε 2.000 Ευρώ μισθό, λέω, και καταναλώνετε 2.000 και άρα αυτά που παίρνετε αυτά καταναλώνετε, δίνετε τα 240 και άρα χρειάζεται να πληρώσετε 2.240 το μήνα έξοδα, άρα είστε μείον 240 κάθε μήνα. Α, για να μην τα πάρω από το λογαριασμό μου, να μην πληρώσετε εμένα για να πάρετε από την προκαταβολή.
………………….
Βλέπετε λοιπόν ότι είστε έτσι και αλλιώς εκτός προϋπολογισμού, δηλαδή δεν είναι τα 240, τα οποία είναι το θέμα ότι αυτά σας βγάζουν από τον προϋπολογισμό. Κάποια άλλα έξοδα είναι που σας βγάζουν από τον προϋπολογισμό, με την έννοια ότι ξοδεύετε περισσότερα από όσα παίρνετε, άρα, σ’ αυτή την περίπτωση αυτό που γίνεται είναι ότι εσείς αισθάνεστε τώρα με κάποιο τρόπο, δίνοντας αυτή την προκαταβολή, μένουν στο λογαριασμό σας περισσότερα χρήματα, μένουν τώρα σήμερα, αλλά αν το υπολογίσετε σε σχέση με αυτά που θα είναι μετά από ένα χρονικό διάστημα, δεν θα υπάρχει η διαφορά. Αυτό πάω να πω. Γιατί αφού έτσι και αλλιώς θα είναι κάτι που θα το καταναλώσετε, και εφόσον έτσι και αλλιώς παίρνετε κάποια χρήματα από τα σωσμένα για τις ανάγκες σας, πρέπει να κάνετε μια καλύτερη διαχείριση ……..



ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΚΟΣΜΗΜΑ




ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

Έχει ήδη ξημερώσει στο Μοσχάτο. Οι αχτίδες του ήλιου διαπερνούν δειλά το διάφανο βουαλάζ της κουρτίνας της κρεβατοκάμαρας και πλησιάζουν το κρεββάτι. ΄Ένα ξυπνητήρι χτυπάει, αλλά πλακώνεται από μια γυναικεία παλάμη που βγαίνει από τα σκεπάσματα. Μια αιθέρια γυναικεία όψη εμφανίζεται μέσα από τα σατέν σεντόνια. Το τηλέφωνο χτυπάει. H πανέμορφη ύπαρξη απαντάει.

ΕΛΙΝΑ

Παρακαλώωω;

ΑΓΝΩΣΤΟΣ
Καλημέρα σας, είμαι ο Κώστας και σας ζητώ συγγνώμη που σας παίρνω τόσο νωρίς. Ίσως να μην έπρεπε να το είχα κάνει, αλλά φοβάμαι πως δεν σας βρω αργότερα, επειδή θα κάνετε σεμινάρια στο Μαρκομιχελάκειο, στο Ηρώδειο ή στο Ίδρυμα Κωφαλάλων και αισθάνομαι ότι θα πεθάνω αν δεν σας μιλήσω…


ΕΛΙΝΑ
Ναι, βασικά, μόλις έφευγα για τον «Οίκο του Ναυτικού» όπου θα τους έκανα κάτι τεστς για το πώς αντιδρούν οι ναυαγοί μέσα στη θάλασσα. Δεν έπρεπε να με είχες πάρει τηλέφωνο. Αφού είχαμε ραντεβού στο οποίο δεν ήρθες αδικαιολόγητα..

ΚΩΣΤΑΣ

… μα μου έτυχε δουλειά στο γραφείο….

ΕΛΙΝΑ

… και φυσικά θα πληρώσεις τη συνεδρία, αφού και αργά πήρες και δεν έχεις, όπως μου είπες, κάποια evidence...

ΚΩΣΤΑΣ

Σας ζητώ συγγνώμη, αλλά, χρειάστηκε να μείνω αργά στη δουλειά… έχω υπεύθυνη θέση, δεν μπορώ να βρω κάποιον να μου υπογράψει τέτοιο χαρτί,… θα ξεφτιλιστώ τελείως..

ΕΛΙΝΑ

Υπάρχουν ορισμένοι κανόνες για την ακύρωση του ραντεβού, και πρέπει να μάθεις να τους σέβεσαι και να τους εφαρμόζεις, χωρίς να χρειάζεται να στους υπενθυμίζω. Δεν είναι ο ρόλος μου αυτός.

ΚΩΣΤΑΣ

Σας παρακαλώ δείξτε μου κάποια επιείκεια… είμαι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, κάνω σκέψεις να αυτοκτονήσω….. Δεν έχω χρήματα για να πληρώσω την επόμενη συνεδρία και επιπλέον μάλιστα αυτή που δεν έκανα…

Η Ελίνα νιώθει ένα ρίγος να τη διαπερνάει. Πιάνει το ακουστικό με το αριστερό και βάζει το δεξί της ανάμεσα στα πόδια της. Αισθάνεται ερωτική διέγερση και καταλαμβάνεται από ανεξέλεγκτους σπασμούς.

ΕΛΙΝΑ
Όταν αναλαμβάνεις τη δέσμευση να ακολουθήσεις γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία, πρέπει να την ακολουθήσεις μέχρι τέλους. Μη φας, πήγαινε σε μικρότερο σπίτι, βάλε το παιδί σου σε φτηνότερο σχολείο, αλλά μην μου τηλεφωνάς για τέτοια πράγματα. Ούτε να σου περάσει από το μυαλό να ξανατραβήξεις λεφτά από το ποσό που έχουμε συγκεντρώσει για προκαταβολή. Το κάναμε μια, το κάναμε δυό. Όχι κύριε. Δεν θα επιτρέψω να εξανεμιστεί. Είναι εγγύηση πλέον, δεν είναι προκαταβολή.

ΚΩΣΤΑΣ

Έχω καταθέσει 2.500 Ευρώ ως προκαταβολή και όχι ως εγγύηση. Από αυτά τράβηξα, μετά από έγκρισή σας, δύο φορές από 50, δηλαδή συνολικά 100 Ευρώ. Έχω απόλυτη ανάγκη, σας ικετεύω, θα πέσω στα πόδια σας. Σας έχω δώσει επίσης για εγγύηση ένα κόσμημα αξίας 3.000 Ευρώ. Δεν μπορείτε να με εμποδίσετε να βγάλω και κάποιο άλλο ποσό από την προκαταβολή για να σας πληρώσω.

ΕΛΙΝΑ

Σου έχω επαναλάβει πολύ καθαρά τους κανόνες μας. Εάν θέλεις να σου επιτρέψω να κάνεις δανεισμό για άλλα 50-100 ευρώ, θα πρέπει να μου δώσεις κάποια αξιόλογη εγγύηση ή ενέχυρο ότι θα τα επιστρέψεις στο κεφάλαιο της εγγύησης, το οποίο εσύ κακώς αποκαλείς «προκαταβολή». Επίσης πρέπει να μου φέρεις το εκκαθαριστικό σημείωμα της μισθοδοσίας του, το εκκαθαριστικό της Εφορίας και να μου υπογράψεις και μερικές συναλλαγματικές. Στο μεταξύ από το κεφάλαιό της εγγύησης θα αφαιρούνται οι συνεδρίες που χάνεις και θα μπαίνουν και ποινές εάν αυτό συνεχιστεί κι άλλο.

Έχει φθάσει στον οργασμό. Δεν μπορεί να συγκρατήσει άναρθρες κραυγές τις οποίες εμποδίζει να ακουστούν, κλείνοντας το ακουστικό στο συρτάρι του κομοδίνου της.

ΚΩΣΤΑΣ
(Μιλάει χωρίς να ακούγεται).

ΕΛΙΝΑ

(Χαμηλόφωνα) Αχ ζώο, ζώο, Αχ ζώο, είσαι ζώο!

ΚΩΣΤΑΣ
Κλείνει το τηλέφωνο.

Η Ελίνα σηκώνεται βάσει τα όμορφα λεπτά πόδια της στις ρόζ μαλακές παντόφλες της και κατευθύνεται προς το ντους. Σκέφτεται πως έφτασε μέχρι σήμερα. Θυμάται τις σπουδές της, Δίπλωμα στην Αθήνα, Master στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας και PhD στη Βιέννη. Εκεί μία μέρα πριν από την αναχώρησή της για την Αθήνα, είχε ξεχάσει κλειδωμένο σε ένα μπαούλο ένα ασθενή της, τον οποίο είχε αφήσει τη νύχτα για να τον υποβάλει σε sensory deprivation. Υποτίθεται, μετά το πείραμα, ο καϋμένος θα ήταν ανοιχτός σε οποιαδήποτε εντολή ή υπόδειξή της και θα τον θεράπευε οριστικά από την αντιπάθειά του προς τα αγγούρια. Αντί αυτού, ο δύστυχος βρέθηκε στην Αστυνομία που τον ανέκρινε και έτσι υιοθέτησε πολύ μπερδεμένα πράγματα στο ασυνείδητό του. Η αστυνομία σκέφτηκε ότι ήταν μπλεγμένος σε κάποιο σαδομαζοχιστικό παιχνίδι με την ερωμένη του και δεν ασχολήθηκε περισσότερο με την υπόθεση. Την ώρα που έκανε ντους σκεφτόταν τι θα συζητήσει στο σεμινάριο (Α, ναι, θα τους έβαζε να απαντήσουν σε ένα συναλλακτικό ερωτηματολόγιο δύο φορές σε απόσταση μισής ώρας και μετά συνέκρινε τα αποτελέσματα. Με τις διαφορές και τις εξηγήσεις που θα έδιναν για τις διαφορές αυτές, θα γέμιζε η μέρα. Φυσικά θα τους μοίραζε και από ένα ντοσιέ με τη φωτογραφία της, το βιογραφικό της, δύο λόγια για τη γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία, sites του Ιντερντέτ και ένα τεστ χρωμάτων για το οποίο ποτέ και πουθενά δεν είχε δώσει ερμηνείες.

(συνεχίζεται)




ΠΡΑΞΗ ΕΚΤΗ

Σε ένα κρεβάτι king-size με μπρούντζινα κάγκελα. Ένα ζευγάρι κάνει έρωτα. Στο κομοδίνο υπάρχει ένα portable συνδεδεμένο online έτοιμο να στείλει e-mail, προς 1.000 αποδέκτες, με συνημμένο ένα φάκελο ασθενούς.


ΠΑΥΛΟΣ

Γλύκα μου, όπως ανεβοκατεβαίνεις πάνω μου, με τρελαίνεις, δεν μπορώ να κρατηθώ άλλο.

ΕΛΙΝΑ

Περίμενε, να σκεφτούμε τη φαντασίωση.

ΠΑΥΛΟΣ

Ποια απ’ όλες.
ΕΛΙΝΑ

Σκέψου το βασικό ένστικτο. Την ώρα που η Σάρον Στόουν ήταν από πάνω του. Θυμάσαι τι έκανε;

ΠΑΥΛΟΣ

Δεν φαντάζομαι να έχεις παγοκόφτη για να μου τον μπήξεις στην καρδιά μου.

ΕΛΙΝΑ

Έχω κάτι καλύτερο. Μη φοβάσαι εσύ. Συγκεντρώσου στην ευχαρίστησή σου. Πρόκειται για αυτό το βλάκα τον ασθενή μου, το Νίκο.

ΠΑΥΛΟΣ

Ναι. Είναι αυτός που σου έκανε δώρο το ολόχρυσο κολιέ με τα διαμάντια. Αυτό που φόραγες χθες στο δείπνο.

ΕΛΙΝΑ

Δεν μου το έκανε δώρο. Μου το κατέθεσε, σαν εγγύηση για το commitment του μέχρις ότου ολοκληρωθεί η θεραπεία του…

ΠΑΥΛΟΣ

Αααααχχ, αααααχχ. Τι ωραία που αισθάνομαι μέσα σου. Τα στήθια σου, θέλω να τα φάω.
ΕΛΙΝΑ

Αχ πόσο με διεγείρει να σκέφτομαι για την περίπτωσή του. Όπως συμβαίνει με τις φυλακές στη Σαουδική Αραβία, όπου δίδεται χάρη σε όποιο κρατούμενο μάθει απέξω όλο το Κοράνιο, έτσι και αυτόν τον έχω υποχρεώσει να μαθαίνει απέξω όλα όσα γράφω στο μαγνητόφωνο και να τα υιοθετεί μέσα του…… Αααααχχχχχ

ΠΑΥΛΟΣ

Και τι το διεγερτικό έχει αυτό; αααααχχχχχ

ΕΛΙΝΑ
Μαζί με αυτά που είναι χρήσιμα για τη βελτίωσή του, παίρνει και όλα τα άρρωστα που του λέω, ααααχχχχχχχχχχχχ Δεν θα γίνει ποτέ καλά. Δεν θα πάρει ποτέ πίσω το πολύτιμο κολιέ. Θα του βάλω την ιδέα να μου αγοράσει και ένα γούνινο παλτό.

ΠΑΥΛΟΣ
Γιατί όχι; Και πώς θα ζητήσει πίσω ένα γούνινο παλτό; Δικό σου θα είναι. Ααχχχ θέλω να πιάνω μια αρκούδα…………..

ΕΛΙΝΑ
Αχχχ καμαροτριχάρη μου. Πάνω στο κομοδίνο έχω έτοιμο το laptop που με ένα πάτημα στο Enter θα στείλει όλο το φάκελό του με του κόσμου τις ανωμαλίες και τα παρανοϊκά ξεσπάσματα, με πλήρη στοιχεία της ταυτότητάς του και του ίδιου και της οικογένειάς του και της γιαγιάς του σε χίλιους αποδέκτες. Θα του δώσω ένα μάθημα γιατί έχει γίνει δύσκολος μανάρι μου και μπορεί να ζητήσει το κολιέ μου. Σκίσε με άντρακλά μου.

ΠΑΥΛΟΣ

Δεν μπορώ να κρατηθώ άλλο. Δεν μπορώ. Θα σε σκίσω.

ΕΛΙΝΑ

(Πατώντας το κουμπί Enter. To e-mail φεύγει με το συνημμένο φάκελλο προς τους 1000 αποδέκτες). Αααααααααααααααααααααααχχχχχχχ



ΠΡΑΞΗ ΕΒΔΟΜΗ

Η σκηνή χωρίζεται στα δύο. Αριστερά, βλέπουμε το εσωτερικό μίας υπόγειας βάσεις του NATO στη βάση του ΝΑΤΟ στη Λαμπεντούσα, στην Ιταλία, με πυρηνικούς πυραύλους. Δεξιά είναι το υπνοδωμάτιο της Ελίνας, αρκετά σκοτεινό, με το μπρούντζινο κρεβάτι, πάνω στο οποίο η Ελίνα και ο Παύλος κάνουν έρωτα. Σε μια στιγμή ο Παύλος σηκώνεται και πάει στην τουαλέτα. Εκεί ένας άγνωστος που έχει μπεί από το παράθυρο – και αποδεικνύεται ότι είναι ο Κώστας, του ρίχνει ένα σπρευ στο πρόσωπο τον ακινητοποιεί και μετά τον μεταφέρει φιμωμένο και δεμένο πάνω από τη λεκάνη της τουαλέτας. Στη συνέχεια έρχεται, γυμνός και παίρνει τη θέση του Παύλου στο κρεβάτι και συνεχίζει να κάνει έρωτα με την Ελίνα, η οποία δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά.

ΕΛΙΝΑ

Αχ τι ωραία είναι που γύρισες γρήγορα από τη τουαλέτα. Και τι δυνατός που είσαι. Μπες μέσα μου πάλι. Έτσι μου αρέσει να το πιάνω και να νιώθω σκληρό. Έτσι σφίξε μου τα στήθια μου, δυνατά, είσαι μάστορας σ’ αυτό. Να βγει γάλα, αν μπορέσεις. Είμαι η αγελάδα σου. Αχ έτσι θα ονειρευόταν αυτό το ζώο ο Κώστας να κάνει έρωτα μαζί μου. Είμαι η θεά του, κάνει ό,τι θέλω αλλά αυτό δεν θα μπορέσει να το κάνει ποτέ. Ααααχχχ! Και την εγγύηση και το κολιέ δεν θα τα πάρει ποτέ πίσω. Δεν μπορεί να μου κάνει τίποτα. Τίποτα αααααχχχχ.

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΝΟΡΤΟΝ

Άλαν, τι μήνυμα πήρες και είσαι έτσι ανήσυχος;

ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΣΤΗΒΕΝΣΟΝ

Ήρθε ένα κωδικοποιημένο μήνυμα που αναφέρει πολλές λέξεις κλειδιά του κόκκινου εγχειριδίου. Είχε 1000 αποδέκτες όπως συμβαίνει στην περίπτωση RED STORM. Δεν ασχοληθήκαμε με την ερμηνεία του, αλλά το έβαλα για αυτόματη ανάλυση στο σύστημα NORAD. Υπήρχε μια συνεχής επανάληψη του κωδικού «παπούτσια» που χρησιμοποιείται στην περίπτωση που μία πόλη έχει χτυπηθεί από βιολογικά όπλα και υπάρχει κίνδυνος άμεσης μετάδοσης στον υπόλοιπο κόσμο.

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΝΟΡΤΟΝ

Το εγχειρίδιο αναφέρει ότι πρέπει το σημείο αυτό να χτυπηθεί από βιολογικά όπλα, ώστε αποφευχθεί η μετάδοση της επιδημίας και η καταστροφή του ανθρώπινου πολιτισμού, όπως τον ξέρουμε σήμερα.
Δηλαδή, καταλαβαίνεις ότι αυτό σημαίνει την απόλυτη εξαφάνιση εκατομμυρίων ανθρώπων στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και νοτίων προαστίων.

ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΣΤΗΒΕΝΣΟΝ

Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτά είναι σαφείς οδηγίες του εγχειριδίου.. Εκπαιδευτήκαμε να τις εκτελούμε και όχι να τις αμφισβητούμε. Εξάλλου έχουμε εξαιρετικά καιρικά φαινόμενα που μας εμποδίζουν να επικοινωνήσουμε με την πλησιέστερη βάση στη Σιγκονέλα.

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΝΟΡΤΟΝ

Δώσε λοιπόν οδηγίες για εκτόξευση δύο πυρηνικών πυραύλων 50 μεγατόνων, μία για το Κέντρο της Αθήνας και μία για το Μοσχάτο, προκειμένου να συγκρατήσουμε τη διάδοση του υιού και να αποτρέψουμε την εξαφάνιση του πολιτισμού μας. Εκτέλεση άμεση!

ΕΛΙΝΑ

Είμαι η θεά του. Δεν μπορεί να μου κάνει τίποτα. Τίποτα. Αααααχχχχ

Μία σκληρή μεταλλική φωνή αρχίζει να μεταδίδει ALPHA CHARLIE NOVEMBER GOLF 3 333 333 6 A FOXTROT ENGAGE 2 2 2 MISSILE LAUNCHED… ECCO VIENNA CHARLIE 2 2 2 ENGAGE LAUNCHED2

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΝΟΡΤΟΝ

Θα έχουν φτάσει στο στόχο τους σε δύο λεπτά. Τι έχει σήμερα το μενού της Λέσχης Αξιωματικών;

ΕΛΙΝΑ

Θα με υπακούει για πάντα και δεν θα μπορεί να τερματίσει τη θεραπεία μόνος του. Όλοι θα ξέρουν το περιεχόμενο του φακέλου του. Δεν θα μπορεί να μου πάρει το κολιέ. Δεν θα μπορεί να μου κάνει τίποτα. Γιατί είσαι αλλιώτικος; Γιατί αραίωσαν τα μαλλιά σου; Δεν θα μπορεί να μου κάνει τίποτα, τιποτααα. Ααααχχχ.

Μία μεγάλη λάμψη συνοδευόμενη από πανίσχυρο ωστικό κύμα.


ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Ανώνυμος είπε...

If you suffer from hair loss, hair implants may be one way to help you.
[url=http://www.hair-restoration-surgery.com/]hair surgery[/url]