Κυριακή, Απριλίου 03, 2005

Για δυνατούς λύτες...

ΧΙV 650f...σίδας δ’ ότι τας ροιάς καλούσι Βοιωτοί Αγαθαρχίδης εν τη εννεακαιδεκάτη των Ευρωπιακών ούτως γράφει· «αμφισβητούντων Αθηναίων προς Βοιωτούς περί της χώρας ήν καλούσι Σίδας, Επαμινώνδας δικαιολογούμενος εξαίφνης εκ της αριστεράς μεταλαβών κεκρυμμένην ρόαν και δείξας ήρετο τι καλούσι τούτο. των δ’ ειπόντων ρόαν, 651a αλλ’ ημείς, είπε, σίδαν· ο δε τόπος τουτ’ έχει το φυτόν εν αυτώ πλείστον, αφ’ ου την εξ αρχής είληφε προσηγορίαν· και ενίκησεν.»

Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί.

Στο παραπάνω ανεκδοτολογικού περιεχομένου απόσπασμα ο Αθήναιος παραθέτει απόσπασμα του Αγαθαρχίδη όπου εξιστορεί την διεκδίκηση από τους Αθηναίους μίας Βοιωτικής πόλης με το όνομα Σίδα. Αναφέρει πώς η πόλη κατέληξε στους Βοιωτούς λέγοντας ότι ο Επαμεινώνδας έδειξε στους Αθηναίους ένα ρόδι και τους ρώτησε πώς το λένε. Οι Αθηναίοι το λέγανε «ρόα», ενώ οι Βοιωτοί το λέγανε «σίδα» και μάλιστα στην περιοχή όπου βρισκόταν η πόλη Σίδα βρίσκονταν πολλές ροδιές από τις οποίες φαινόταν ότι είχε ονομαστεί η πόλη. Με αυτό το τέχνασμα λέγεται ότι ο Επαμεινώνδας απέδειξε ότι το εν λόγω χωριό ιδρύθηκε και κατοικήθηκε εξαρχής από Βοιωτούς κι όχι από Αθηναίους.

Αυτή είναι και η αρχαιότερη περίπτωση (απ’ όσο γνωρίζω) όπου κάποιος χρησιμοποιεί τη γλώσσα (και την ετυμολογία) για πολιτικούς λόγους. Η σύγχρονη εποχή, με την ανάδυση των εθνικισμών τον 19ο και τον 20ο αιώνα, επιφυλάσσει στη γλώσσα και στη γλωσσολογία μία πλούσια γκάμα χρήσεων για ιδεολογικούς και πολιτικούς σκοπούς.

Με το που διάβασα το απόσπασμα από τον Αθήναιο μου ήρθε αμέσως στο νου ο Hobsbawm: «...η εθνικότητα ...είχε σαφώς κάποια σχέση με την ομιλουμένη γλώσσα, και μόνον επειδή η γλώσσα από τη δεκαετία του 1840 είχε αρχίσει να παίζει σημαντικό ρόλο στις διεθνείς εδαφικές συγκρούσεις – ιδιαίτερα αξιοσημείωτο στο ζήτημα του SchleswigHolstein, το οποίο διεκδικούσαν Δανοί και Γερμανοί – παρόλο που πριν από το δέκατο ένατο αιώνα τα γλωσσικά επιχειρήματα δεν είχαν χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξουν τις εδαφικές αξιώσεις των κρατών. Το 1842, όμως, η Revue des Deux Mondes ήδη παρατήρησε ότι «τα πραγματικά φυσικά σύνορα δεν καθορίζονταν από τα βουνά και τα ποτάμια, αλλά μάλλον από τη γλώσσα, τα έθιμα, τις αναμνήσεις, όλα όσα διακρίνουν ένα έθνος από ένα άλλο», επιχείρημα που ομολογουμένως χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει γιατί η Γαλλία δεν έπρεπε απαραιτήτως να έχει φιλοδοξίες για το σύνορο του Ρήνου· ακριβώς όπως το επιχείρημα ότι «το ιδίωμα που ομιλείται στη Νίκαια έχει μία μακρινή μόνον ομοιότητα με την ιταλική γλώσσα» έδωσε στον Καβούρ μίαν επίσημη δικαιολογία για να εκχωρήσει αυτό το μέρος του βασιλείου της Σαβοΐας στον Ναπολέοντα Γ΄. Το γεγονός παραμένει ότι η γλώσσα είχε γίνει τώρα ένας παράγοντας στη διεθνή διπλωματία.»

σελ. 140, Έθνη και εθνικισμός από το 1780 μέχρι σήμερα, E. Hobsbawm (μετάφραση: Χρυσ. Νάντρις) εκδ. Καρδαμίτσα 1994

Αν ο Επαμεινώνδας στηρίχτηκε σε ένα κριτήριο «αντικειμενικό», o Καβούρ έκανε ένα άλμα για να εκλογικεύσει την παραχώρηση της Νίκαιας. Τα παρόμοια άλματα επρόκειτο να γίνουν πολλά στην περιοχή των Βαλκανίων απ’όσο ξέρω. Στην τελική φάση της εκδίπλωσης των εθνικών κρατών στα Βαλκάνια μία ομάδα από αδύναμα κρατίδια είχε μαζευτεί γύρω από το πτώμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (την περίφημη ανατολική αγγινάρα που όλοι μαδούσαν προς όφελός τους) και έριζαν για τα τελευταία οθωμανικά εδάφη στην Ευρώπη: Αλβανία, Ήπειρο, Μακεδονία (που εν τέλει μοιράσαν στα τρία) και Θράκη. Η περιοχή είχε ανακατεμένους πληθυσμούς που δεν δικαιολογούσαν την δημιουργία αλυτρωτικών βλέψεων όμως οι ατσίδες Βαλκάνιοι το βόλεψαν κι αυτό. Ενδεικτικό είναι αυτό που είχε πει κάποτε ο Τρικούπης στην εφημερίδα Manchester Guardian το 1889:

«Όταν έλθη ο μέγας πόλεμος, ως αφεύκτως θα συμβεί μετά τινά έτη, η μακεδονία θα γίνει ελληνική ή βουλγαρική κατά τον νικήσαντα. Αν την λάβωσιν οι Βούλγαροι, δεν αμφιβάλλω ότι θα είναι ικανοί να εκσλαβίσωσι τον πληθυσμόν μέχρι των θεσσαλικών συνόρων. Αν ημείς την λάβωμεν, θα τους κάνωμεν όλους Έλληνας μέχρι της ανατολικής Ρωμυλίας.»

Αυτό που προέβλεψε ο Τρικούπης έμελλε να πραγματοποιηθεί μέσα από την ίδρυση εκατοντάδων σχολείων, με ένοπλες ομάδες Βούλγαρων και Ελλήνων που συγκρούονταν στα οθωμανικά εδάφη αλλά και με ιδεολογικά όπλα, ένα από τα οποία ήταν και η γλώσσα. Μπροστάρης του αγώνα είναι ο Κ. Ι. Τσιούλκας, με το βιβλίο του Συμβολαί εις την διγλωσσίαν των Μακεδόνων (εκ συγκρίσεως της σλαβοφανούς μακεδονικής γλώσσης προς την ελληνικήν). Σύμφωνα με τον Τσιούλκα η Σλαβομακεδονική έπασχε από ...σλαβοφάνεια, δηλαδή έμοιαζε με σλαβική αλλά ήταν ...ελληνική!

Το βιβλίο του είναι ένα προπαγανδιστικό σκουπίδι μάλλον παρά γλωσσολογική μελέτη αλλά ο στόχος του φιλολόγου Τσιούλκα τον καιρό του μακεδονικού αγώνα ήταν να προπαγανδίζει από τη θέση του και με τα μέσα που διέθετε τον ελληνικό εθνικισμό κι όχι να νοιάζεται για επιστημονική εγκυρότητα. Για έναν φιλόλογο δεν υπήρχε άλλο πιο πρόσφορο όπλο από το να προσπαθήσει να στερήσει από τον βουλγαρικό εθνικισμό το πλέον φανερό έρεισμα, το γλωσσικό. Χάρη στην εθνικιστική υστερία που μας έπιασε από το 1991 και μετά μπόρεσα να αποκτήσω το εν λόγω βιβλίο που κυκλοφόρησε από κάποιον εκδοτικό οίκο σαν εποχιακό φρούτο και βρέθηκαν κάποιοι να το θυμηθούν όπως ο ...έτερος Καππαδόκης, η συγγραφέας του «Έλληνος Λόγου» που συγκαταλέγει την προπαγανδιστική παλιοφυλλάδα του Τσιούλκα στα "έγκριτα επιστημονικά αναγνώσματα" (τα οποία - να προσθέσω - έχουμε ανάγκη όταν μας τελειώνει το κωλόχαρτο).

Τα αποτελέσματα της προπαγάνδας δεν άργησαν να φανούν· λίγο η ιδεολογική προετοιμασία, λίγο τα οικονομικά συμφέροντα και άλλες παράμετροι που για τούτο το κείμενο δεν έχουν ενδιαφέρον, καταλήξαμε στο να γίνουν φανατικοί ελληναράδες οι μισοί σλαβόφωνοι. Μπορώ να πω ότι δεν χρειαζόταν να πειστούν ότι η γλώσσα τους ήταν «κατά βάθος» ελληνική που έπασχε από σλαβοφάνεια γιατί είχαν ήδη πάρει την απόφασή τους. Ακόμα και όταν το 1926 με το σύμφωνο Πολίτη – Καλφώφ η Ελλάδα ανέλαβε να προβλέψει για την βασική εκπαίδευση των σλαβόφωνων στην μητρική τους γλώσσα, βρέθηκαν κάποιοι από αυτούς οι οποίοι μαζεύτηκαν και έκαψαν τα σλαβόφωνα αναγνωστικά (Abecedar) που είχε στείλει η Αθήνα και διαμαρτυρήθηκαν επειδή το κράτος δεν τους παρείχε ελληνική εκπαίδευση αλλά επέμενε να τους βλέπει ως ...διαφορετικούς.

Με τα προαναφερθέντα θέλησα απλώς να κάνω σαφές ότι δεν μπορούμε κανονιστικά να απονείμουμε εθνικές ταυτότητες. Γλώσσα, ιστορία, λαϊκός πολιτισμός τοποθετήθηκαν πάνω στην προκρούστεια κλίνη για να πάρουν το επιθυμητό σχήμα. Η επιθυμία κάποιου σλαβόφωνου, βλαχόφωνου, τουρκόφωνου ή αλβανόφωνου να θεωρεί τον εαυτό του Ελληνα όπως και η επιθυμία ενός ελληνόφωνου Τουρκοκρητικού να θεωρεί τον εαυτό του Τούρκο είναι απολύτως σεβαστή και κανείς δεν μπορεί να του αρνηθεί την εθνική συνείδηση για τον πολύ απλό λόγο ότι κάθε ταυτότητα είναι πλαστή (για πολλούς λόγους που δεν μπορώ να αναπτύξω τώρα) και επειδή η εθνική συνείδηση είναι κάτι που, όσο πλαστό κι αν είναι, από τη στιγμή που ο άνθρωπος το πιστεύει γίνεται ιερή και είναι δικαίωμα του καθενός να εκφράζεται μέσα από οποιαδήποτε εθνική ταυτότητα γουστάρει.

ΥΓ: Στη Νίκαια μένει μία κυρία από τη Δράμα. Ξέρει τη σλάβικη διάλεκτο του χωριού και μια φορά που πήγε εκεί συνάντησε Βούλγαρους τουρίστες και τους εξυπηρέτησε μιλώντας τη γλώσσα του χωριού της. Παρά το γεγονός αυτό, ποτέ δεν σκέφτηκε ότι δεν είναι Ελληνίδα. Χαρακτηριστικό είναι ότι όποτε τηλεφωνεί στη Δράμα στους συγγενείς της που έχει καιρό να τους ακούσει προτιμά να μιλά μαζί τους στα σλάβικα, κάτι που το θεωρούν μία πράξη τρυφερότητας. Το να επιβιώνει η μισητή σλαβική για να συνδέει αγαπημένα πρόσωπα και να διατηρεί ζωντανούς τους δεσμούς με την κοινότητα και το παρελθόν είναι μεγάλη ειρωνεία (κι εκδίκηση). Με αυτά δεν πρόκειται να νεκραναστηθεί η γλώσσα τους και – να πω την αλήθεια – δεν με ενδιαφέρει· το μόνο που κοιτάω όταν φεύγουν τα διακυβεύματα είναι η επιστροφή της ορθής και πάλι όρασης που για την άρνησή της βαρυγκόμησε πολύς κοσμάκης.

Περισσότερα μιαν άλλη φορά.

15 σχόλια:

Georgios1974 είπε...

επειδή είναι δύσκολα διακρίσιμες σε πληθυσμούς που συμβιώνουν αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εθνοτικές διαφορές.Αν θέλεις να το δεις βιολογικά θα συνιστούσα να δείς στο Google scholar το ερώτημα HLA haplotypes and races.Πρώτο τυχαίο εύρημα 'The frequencies of HLA alleles and haplotypes and their distribution among donors and renal patients in the UNOS registry.' απόπου αντιγράφω:
'We have found that the distribution of haplotype frequencies varies among the races, with Caucasians having a greater number of both more common and extremely rare haplotypes. Despite the sizes of the groups studied, only one-third to two-thirds of the haplotypes theoretically possible were actually observed. Although the data confirm the well-known fact that the distributions of alleles and haplotypes varies among races, they also reveal that certain common haplotypes are shared among all racial groups and represent an opportunity for well-matched transplants between donors and recipients of different races.'

που με απλά Ελληνικά σημαίνει ότι ορισμένοι γενετικοί πολυμορφισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για να ταυτοποιήσουν ως προς την εθνοτική καταγωγή.Υπάρχει μελέτη που έχει γίνει φερέπειν και πιστοποιεί πως ο μέσος Έλληνας φέρνει γονιδιακά στον μέσο Ιταλό της Κάτω Ιταλίας περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πληθυσμό της λεκάνης της Μεσογείου.Οι διαφορές δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούνται για να χωρίζουν λαούς αλλά το να κλείνεις τα μάτια δεν σβήνει τη πραγματικότητα

Sraosha είπε...

Δύο σημειώσεις:

στα αγγλικά τα race και racial αναφέρονται σε φυλές όπως οι μαύροι, οι άσπροι και οι κίτρινοι, όχι στα "έθνη". Το παράθεμα πρέπει να είναι στο πλαίσιο μίας συζήτησης κατά πόσον τα φυλετικά χαρακτηριστικά σταματούνε στο δέρμα.

Τώρα στο κατά πόσον "ο μέσος Έλληνας φέρνει γονιδιακά στον μέσο Ιταλό της Κάτω Ιταλίας". Κατανοητό πως ο μέσος Ιταλός που μας αφορά εδώ ζει στην Κάτω Ιταλία. Ο μέσος Έλληνας όμως; Επιπλεόν, συνεπάγεται αυτό πως πρέπει ως έθνος ένδοξο και τιμημένο να εγκαταλείψουμε την Κύπρο, την Θράκη, τους ανταλλάξιμους του 1923 κι ένας θεός ξέρει πόσους άλλους (μέσους;) Έλληνες και να διεκδικήσουμε το Αγκριτζέντο και το Λέτσε; Προσοχή με επιστημονικά ευρήματα και τη χρήση τους!

Aureliano Buendia είπε...

Νομίζω πως είμαστε εκτός θέματος, αν και αυτό δεν είναι καθόλου κακό.
Να κάνω μία διευκρίνηση: την ανακοίνωση την έκανα αφενός γιατί το κείμενο του Αθήναιου είναι εκπληκτικό για τη σύνδεσή του με σημερινά παραδείγματα και αφετέρου γιατί ήθελα να τονίσω ορισμένες από τις περιπτώσεις όπου η γλώσσα χρησιμοποιήθηκε για να υποστηρίξει ή να στερήσει εθνικές διεκδικήσεις - ενίοτε με πορίσματα που είναι αντίθετα με την γλωσσική επιστήμη.
Οι εν Ελλάδι κήρυκες του ελληνικού εθνικισμού προκειμένου για τους σλαβόφωνους πληθυσμούς υποστήριξαν ότι η γλώσσα τους δεν είναι σλαβική για να στερήσουν από τους Βούλγαρους εθνικιστές ένα ιδεολογικό προπύργιο για τη διάδοση του εθνικισμού τους. Η εκμετάλλευση τοπικών διαφορών ενδυνάμωσε περαιτέρω την θέση της Ελλάδας γιατί υπήρξαν σλαβόφωνοι που - μολονότι συγγενείς εξ αίματος - βρεθήκαν στα αντίπαλα στρατόπεδα.
Βλέποντας τον τρόπο με τον οποίο σχηματίστηκαν τα εθνικά κινήματα πιστεύω πως αυτό που μέτρησε ήταν ιδεολογήματα σχετικά με τη γλώσσα, την θρησκεία, την ιστορία των λαών κι όχι τα γονίδια κλπ.
Χαρακτηριστική περίπτωση οι Έλληνες Κρητικοί που αλλαξοπίστησαν κατά την Τουρκοκρατία και έφυγαν σχεδόν όλοι στην Τουρκία (λίγοι ήταν κρυπτοχριστιανοί και συμμετείχαν στην επανάσταση, όπως οι Κουρμούληδες).

Georgios1974 είπε...

Χαιρομαι που δεν παρεξηγηθηκε πολύ το post μου.Οι γονιδιακές διαφορές που ανέφερα δεν χαρακτηρίζουν κάποιον σαν ανώτερο ή κατώτερο,απλά σαν διαφορετικό.Ο ρατσισμός στην επιστήμη συνδέθηκε κυρίως με τον φαινότυπο δηλαδή ακριβώς το χρώμα του δέρματος και άλλα πολλά και αηδιαστικά υπεραπλουστευμένα. Και δεν στηρίζονται στα γονίδια για τον απλό λόγο ότι κατά το 96% του γονιδιώματος είμαστε όλοι όμοιοι στον ίδιο βαθμό με τα πιθήκια.Αν αρχίζει να σκαλίζει δηλαδή κάποιος του πατρίς -θρησκεία-οικογένεια θα βρει κάτι που δεν ταιριάζει με την κοσμοθεώρηση του και κάνει μπαμ.

Υπήρχε κατά τη δεκαετία του 50 μια ιδιότυπη ντιρεκτίβα στους σλαβόφωνους πληθυσμούς της Αλμωπίας- να μην μιλάνε σλαβικα στο δρόμο.Οπότε πολλοί άνθρωποι που δεν ξέρανε γρι Ελληνικά (γιατί κατέβηκαν κυριολεκτικά από τα βουνά που βόσκανε τα πρόβατα τους μέχρι τότε λόγω Ψυχρού πολέμου)λέγανε στο δρόμο ότι και να τους ρωτούσες ne znam (νε ζναμ-δεν ξέρω) Και κέρδισαν το κοροιδευτικό παρατσούκλι νεζναμηδες από τους μικρασιάτες και πόντιους που είχαν έρθει με την ανταλλαγή των πληθυσμών και την εθνοκάθαρση των Τούρκων αντίστοιχα.Όλοι τώρα μιλάνε Ελληνικά και στο 99% δεν τους καίγεται καρφάκι για το τι είναι ή ήταν αν βγαίνει το ψωμί και η ζωή πάει καλά...Οι διαιρέσεις και οι διαχωρισμοί έχουν πάντα κοινωνικό υπόβαθρο.

Aureliano Buendia είπε...

Αυτό το "νεζνάμηδες" δεν το είχα ξανακούσει. Μαντεύω πως το ξέρεις επειδή είσαι από αυτόν τον τόπο αλλά θα χαιρόμουν πολύ αν είχα περισσότερες πληροφορίες για το θέμα. Μέχρι τώρα ήξερα μόνο ότι λέγανε τους πόντιους "αούτηδες" επειδή αντί να λένε "αυτό" έλεγαν "αουτό".
Το παρακάτω δημοσίευμα το διάβασες;
http://www.iospress.gr/megalo2005/megalo20050402.htm

Georgios1974 είπε...

Το νεζναμηδες ήταν παροδικό καθώς πέρα από κάποιες γιαγιάδες μέχρι το '80 όλοι μιλάνε πλέον ελληνικά και η νέα γενιά μιλούσε ήδη από το 60.Κάποιοι δίγλωσσοι που υπάρχουν δεν τα χρησιμοποιούν ούτε πλέον μεταξύ τους.

Μάλλον αργά για τους καλοπροαίρετους υπερασπιστές των ξεχασμένων γλωσσών.Πέρα από μια αξιοπρόσεκτη τάση για μέγαλα ύψη στις γυναίκες(μμμ..) δεν υπάρχει τίποτα διαφοροποιητικό πλέον στους ντόπιους κατοίκους με τον λοιπό πληθυσμό.Αν ο συντάκτης έχει τόσο ντέρτι για σχολεία και γλώσσες θα πρότεινα να στραφεί έγκαιρα στην Ελληνική που τη σφάζουν πλέον αδιακρίτως στην τηλεόραση/ράδιο και οι νέες γενιές δημοσιογράφων που υποτίθεται ότι έχουν σαν εργαλείο τους τον λόγο..Ίσως αν το ανακινούσε το θέμα πριν 40 χρόνια..αλλά ξέχασα τότε δέρνανε.Υπάρχουν και κάποιοι τσιγγάνοι βέβαια με δικιά τους γλώσσα αλλά αυτοί δεν μετράνε,βρωμάνε πολύ για να τους βάλεις σχολείο.

Aureliano Buendia είπε...

Το θέμα της διδασκαλίας της σλαβικής γλώσσας σε ελληνικά σχολεία ίσως να ξενίζει αλλά το επιχείρημα του Ουρανίου Τόξου (σημ.: είναι το κόμμα της αυτοαποκαλούμενης ως μακεδονικής μειονότητας) είναι πολύ απλό και πειστικό: με βάση την εκλογική ισχύ του κόμματος στη Μακεδονία, οι Έλληνες πολίτες που αισθάνονται Μακεδόνες είναι περισσότεροι από τους Τούρκους πολίτες που αισθάνονται Έλληνες, ωστόσο η ελληνική μειονότητα της Πόλης, της ίμβρου και της Τενέδου έχει ελληνόγλωσσα σχολεία.
Ομολογώ πως σε αυτό το επιχείρημα δεν μπορώ να φέρω αντιρρήσεις.

Georgios1974 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Georgios1974 είπε...

LOL! Η εκλογική δύναμη του Ουράνιου Τόξου?? Στις εκλογές του 1996 είχαν πάρει το εκπληκτικό αριθμό των 1354 ψήφων,το 2000 439 ψήφους και το μαγαζί έκλεισε ελλείψη κονδυλίων (οι ανάγκες του πολέμου με τους Αλβανούς βλέπεις)
http://national04.ekloges.dolnet.gr/apotelesmata.php?perif=14&dhmos=0201

Όσο αφορά τα ηλίθια επιχειρημάτα σχετικά περί μουσουλμανικής/Ελληνικής μειονότητας και σχολεία θα ήταν καλό να υπενθυμίσεις στον συνομιλητή σου ότι η συνθήκη της Λωζάννης υπογράφτηκε το 1923 και ισχύει εσ'αεί,τότε δε ζούσαν στην Τουρκία 150.000 Έλληνες επι συνόλου 20 εκατομμυρίων πληθυσμού. Όταν μαζέψει το ..Ουράνιο Τόξο 75000 ψήφους ας έρθει να το συζητήσουμε.Αν αρχίσουμε έτσι θα κάνουμε σχολεία και για τους Φιλιπινέζους, τους Αρμένιους, τους Μολδαβούς και πάει λέγοντας.Με συγχωρείς αν νομίζω πως η εθνική παιδεία είναι σε πολύ βαθύτερα σκατά από το να σκοτίζομαι πολύ γι'αυτό το θέμα..Αν και είμαι σίγουρος πως αν δώσει λεφτά η Ε.Ε για 5 χρόνια θα ιδρυθούν την άλλη μέρα σχολές για δασκάλους Σλαβικής,Βλαχικής,Τσαμουριανής,Τσακωνικής και Κινεζικής ώστε να βγαίνουν άλλοι 1000 άνεργοι τον χρόνο στο ΑΣΕΠ να διεκδικούν θέση δακτυλογράφου στις εφορίες.

Aureliano Buendia είπε...

Η εκλογική δύναμη του Ουρανίου Τόξου το 1993 (μεσούσης της εθνικιστικής υστερίας για το Μακεδονικό) συγκέντρωσε πανελλαδικά 7.263 ψήφους. Στο νομό Φλώρινας συγκέντρωσε 2.249 ψήφους που αποτελούσε το 6% του νομού και σε 7 χωριά του νομού το ποσοστό του ήταν πάνω από 20% ενώ σε άλλα 17 χωριά πάνω από 10%. Μολονότι δεν πιστεύω ότι η εθνική συνείδηση μπορεί να συνδεθεί με μία ψήφο, ωστόσο εκτιμώ πως οι περισσότεροι από τους 7.263 που το 1993 ψήφισαν ένα κόμμα το οποίο εκδηλωνόταν ξεκάθαρα ως σλαβομακεδονικό δήλωναν μία εθνική βούληση διαφορετική από την Ελληνική. Τους λόγους της πτώσης της ισχύος του κόμματος δεν μπορώ να τους γνωρίζω, αυτοί όμως δεν οφείλονται κατά τη γνώμη μου στη ...θνησιμότητα των σλαβομακεδόνων. Εξάλλου δεν θυμάμαι πότε το ελληνικό κράτος ενδιαφέρθηκε σοβαρά (με εξαίρεση την τουρκόγλωσση εκπαίδευση και το σύμφωνο Πολίτη Καλφώφ) για τα γλωσσικά δικαιώματα των περιφερειακών γλωσσών (και μιλώ για ενδιαφέρον διαφορετικό από το ρετσινόλαδο, το ξύλο και τις μηνύσεις του Ψωμιάδη και λοιπών -αναφέρομαι στο θέμα της βλάχικης γλώσσας). Πιστεύω πως όντως είναι αργά για την σλαβική γλώσσα στην Ελλάδα, ωστόσο η συνέχιση της εμφυλιακής πολιτικής δεν είναι καλό παράδειγμα για την περιοχή και θεωρώ υποκρισία να διαμαρτύρονται οι Έλληνες επειδή οι Τούρκοι μετονόμασαν την Ιμβρο σε Gokceada και να επικροτούν την μετονομασία του Σόροβιτς σε Αμύνταιο. Την εκτίμηση ότι το Ουράνιο Τόξο έκλεισε ελλείψει κονδυλίων από την γείτονα χώρα ακούγεται παρόμοια με τις απόψεις που εκφράζουν για το Πατριαρχείο και την ελληνική μειονότητα της Πόλης οι Γκρίζοι Λύκοι. (Παρεμπιπτόντως, δεν ήξερα ότι έκλεισε το Ουράνιο Τόξο. Μέχρι το Δεκέμβρη του 2004 πάντως έκανε συνέδριο υπό την απειλή Χρυσαυγιτών και άλλων νεοναζιστών.)


Ειδικότερα, σχετικά με την ελληνική μειονότητα της Πόλης θεωρώ πως η Συνθήκη της Λωζάννης δεν εξηγεί γιατί είναι δίκαιο 2 χιλιάδες Έλληνες της Τουρκίας να έχουν δικαίωμα στην ελληνόφωνη εκπαίδευση και 10 ή 20 χιλιάδες ή ακόμα περισσότεροι Σλαβόφωνοι της Ελλάδας να το στερούνται. (Ναι, το ξέρω ότι το 1923 είχαν μείνει 150.000 Έλληνες στην Τουρκία των 23 εκατομμυρίων αλλά την ίδια εποχή υπήρχαν 100 και περισσότερες χιλιάδες σλαβόφωνοι στην Ελλάδα των 7 εκατομμυρίων και η τότε κυβέρνηση αποφάσισε αρχικά -το 1926- να τους δώσει σλαβόφωνη εκπαίδευση σεβόμενη το Πρωτόκολλο Πολίτη - Καλφώφ ώσπου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι την συνέφερε να εξελληνίσει τους μισούς και να διώξει τους άλλους μισούς). Με την ίδια λογική, επειδή η ελληνόφωνη Χειμάρρα δεν θεωρείται μειονοτική περιοχή από το Αλβανικό κράτος πρέπει να αποδεχτούμε τους νόμους του αλβανικού κράτους "ες αεί".
-

Το εάν θα δημιουργηθούν τμήματα Σλαβικών Σπουδών (κάτι που ήδη έχει γίνει στο παν/μιο Μακεδονίας, στο πλαίσιο των βαλκανικών σπουδών, νομίζω) κατά τη γνώμη μου είναι μία θετική κίνηση για την μελέτη των γειτονικών λαών. Αν θα διογκωθεί ο αριθμός των ανέργων δεν είναι κάτι που θα οφείλεται στην διδασκαλία των περιφερειακών γλωσσών.

Λες: Με συγχωρείς αν νομίζω πως η εθνική παιδεία είναι σε πολύ βαθύτερα σκατά από το να σκοτίζομαι πολύ γι'αυτό το θέμα...

Αν δε σκοτιζόσουν δε θα απαντούσες, έτσι δεν είναι; Όντως δεν πρέπει να σκοτίζεσαι για αυτό το θέμα, ειδικά αν σκεφτεί κανείς τις στρατιές χιλιάδων ανέργων που ετοιμάζουν άλλα τμήματα όπως τα Θεολογικά, τα ΜΙΘΕ, τα ΦΠΨ, ΦΚΣ, Φιλολογικά, Ιστορικά, Αρχαιολογικά, Ισπανικές, Ιταλικές φιλολογίες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Πάτρα, Ρέθυμνο, Ξάνθη (και όλα αυτά για να κρύψουν οι ελληνικές κυβερνήσεις την ανεργία και να τονώσουν οικονομικά την περιφέρεια στήνοντας "φτηνές" σχολές).

Παρόλα αυτά, το σημαντικότερο ζήτημα κατά τη γνώμη μου δεν είναι αν κάποιοι ζητούν να διδάσκονται τα παιδιά τους στη σλαβική γλώσσα ούτε αν θέλουν να αλλάξουν ξανά τα επώνυμά τους σε Μπόσκοφ από Βοσκόπουλος (μέρος της τακτικής εξελληνισμού των σλαβόφωνων) ούτε αν θέλουν να επανέλθουν τα παλιά σλαβικά τοπωνύμια που κατά συρροήν εξελλήνισαν κάποιοι πριν από 80 χρόνια. Το σημαντικότερο ζήτημα είναι ότι υπάρχουν ακόμα χιλιάδες Σλαβομακεδόνες (άνω των 55 ετών) που γνώρισαν την εξορία στα τέλη του Εμφυλίου και αναγκάστηκαν άντρες, νέοι, γυναίκες, γέροι και βρέφη να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς και σήμερα θεωρούνται ακόμα ανεπιθύμητα πρόσωπα από το Ελληνικό κράτος που λειτουργεί με εμφυλιακά αντανακλαστικά. Όταν το καλοκαίρι του 2003 μπόρεσαν μερικοί από αυτούς να επιστρέψουν για 20 μόνο ημέρες εν μέσω κινδυνολογίας από την αντιπολίτευση ότι απειλείται η εδαφική μας ακεραιότητα φάνηκε σε όλο το μεγαλείο της η νεοελληνική δυσανεξία στο διαφορετικό: όταν έχουμε μειονότητες στο εξωτερικό ζητάμε να χτίσουμε σχολειά, να στείλουμε καθηγητές, να τονώσουμε το ελληνικό στοιχείο και όταν κάποιοι Έλληνες πολίτες ζητούν μέσα στην Ελλάδα αυτό που διεκδικούμε στο εξωτερικό αντιδρούμε και δεν τους αναγνωρίζουμε το δικαίωμα, τους χαρακτηρίζουμε πράκτορες και όσοι πολιτικοί προσπαθούν να σεβαστούν τα αιτήματα αυτών κολλάνε τη ρετσινιά του προδότη.

Georgios1974 είπε...

Αν δε σκοτιζόσουν δε θα απαντούσες, έτσι δεν είναι;...
Όντως δεν πρέπει να σκοτίζεσαι για αυτό το θέμα, ειδικά αν σκεφτεί κανείς τις στρατιές χιλιάδων ανέργων που ετοιμάζουν άλλα τμήματα..

Ε,δεν είμαι ο υπουργός παιδείας ξέρεις..στο blog μου συνεχώς γι'αυτό γράφω :-)Και η λογική του 'έλα μωρέ τι είναι λίγοι ακόμα χωρίς δουλειά στους τόσους' δεν με συγκινεί ιδιαίτερα

Με την ίδια λογική, επειδή η ελληνόφωνη Χειμάρρα δεν θεωρείται μειονοτική περιοχή από το Αλβανικό κράτος πρέπει να αποδεχτούμε τους νόμους του αλβανικού κράτους "ες αεί".

My dear Promitheas,όποιος δεν αποδέχεται τους νόμους άλλου κράτους για τους πολίτες του δεν έχει παρά να πάρει το τουφέκι και να προσπαθήσει να τους αλλάξει.Σου διαφεύγει πως η εγγύηση τέτοιων συνθηκών δεν είναι μια αφηρημένη έννοια όπως το διεθνές δίκαιο,αλλά τα όπλα των συμβαλλομένων ή το αμοιβαίο ενδιαφέρον.Η συνθήκη της Λωζάννης βασίζεται στην απλή αρχή του "σέβεσαι τους δικούς μου και θα σεβαστώ τους δικούς σου".Μήπως ήθελες από τους Τούρκους να ενδιαφερθούν για τους..Σλάβοφωνους στην Ελλάδα? Το αν π.χ οι Αλβανοί σέβονται την ύπαρξη μιας Ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία ενώ διαλύουν κάθε ίχνος σερβικής παρουσίας στο Κοσσυφοπέδιο προφανώς και δεν έχει καμμία σχέση με το διεθνές δίκαιο,ή συνθήκες και Ευρωπαικές νόρμες.Κοντολογίς ο ισχυρότερος επιβάλει το δίκαιο του και δύο με κοινά συμφέροντα κάνουν συμφωνίες.

Αν τώρα είσαι πολίτης του ιδίου κράτους και δεν σου αρέσουν οι νόμοι για κάποιο τέτοιο θέμα τότε δεν έχεις παρά να ψηφίσεις υποψήφιους που θα τους αλλάξουν.Αν ρωτάς την άποψη μου όσο αφορά την παιδεία των τέκνων των 7,623 ψηφοφόρων του '93 που προαναφέραμε (ή για την παιδεία άλλων τέκνων Ελληνόφωνων που ζούν στο εξωτερικό) μπροστά στην παιδεία των δικών μου παιδιών με τα ετοιμόρροπα σχολεία,τα προκάτ με αμίαντο και τα πανεπιστήμια της κλίκας και της λούφας,δικαίως η αδίκως,frankly my dear I don't give a damn.Το αντίστροφο συμβαίνει με όσους απαντούν ότι ναι δεν είναι σωστό,μπλα,μπλα,μπλα,και δεν κάνουν τίποτα περί του προκειμένου.Μπορείς και να απαντάς σε ένα κείμενο για να δείξεις το μέγεθος της αδιαφορίας σου ώστε να μην παραγνωρίζεται η σιωπή σου σαν ενδιαφέρον,συμφωνία ή και αποδοχή.Αν η αδιαφορία μου εν τω προκειμένω μεταφράζεται στο ότι δεν θα δοθεί ούτε σεντ για σχολεία Σλαβικής/Βλαχικής/οτιδηποτέ-ικής μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι αισθάνομαι πολύ καλά με αυτή την πραγματικότητα. Και για να τον κλείσουμε το κύκλο,αν με ρωτήσεις για το αν θα ήμουν πρόθυμος να πάρω το τουφέκι για να πάω να σκοτωθώ για να έχουν σχολεία οι Έλληνες στην Τουρκία ,η απάντηση μου θα ήταν ακριβώς η ίδια.

Aureliano Buendia είπε...

Και η λογική του 'έλα μωρέ τι είναι λίγοι ακόμα χωρίς δουλειά στους τόσους' δεν με συγκινεί ιδιαίτερα
-
Αυτήν την λογική πάντως δεν την πρεσβεύω εγώ. Η ανάγκη για δασκάλους της τουρκικής, της ρομά, της σλαβικής ή της οποιαδήποτε περιφερειακής γλώσσας δε θα δημιούργησει ανέργους αν οι πτυχιούχοι ενός σχετικού τμήματος δεν υπερβούν τη ζήτηση. Το να μπει σε κάποιες περιοχές το μάθημα κάποιας περιφερειακής γλώσσας –εάν υπάρχει ανάγκη ή αίτημα της τοπικής κοινωνίας- θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και όχι ανέργους. Για να τελειώνουμε με το ζήτημα της διδασκαλίας των περιφερειακών – μειονοτικών γλωσσών θέλω να τονίσω ότι είναι σχετικά αργά για τις περισσότερες. Όταν πριν από 80 χρόνια οι αρβανίτες, βλάχοι, μπαφραλήδες (τουρκόφωνοι ορθόδοξοι που ήρθαν με την ανταλλαγή πληθυσμών), τουρκόφωνοι της Θράκης, ρομά, σλαβόφωνοι αριθμούσαν εκατοντάδες χιλιάδες το κράτος δεν τους σεβάστηκε και καταδίκασε τα παιδιά τους στην αμάθεια και τον αναλφαβητισμό. Είναι τρομερά δύσκολο να μαθαίνεις άλλη γλώσσα σπίτι σου και να πηγαίνεις σε ένα σχολείο που μιλά ξένη γλώσσα και ο δάσκαλος να σε πιέζει να μάθεις όλα τα μαθήματα σε αυτήν την ξένη γλώσσα δίχως να σέβεται τη διαφορετικότητά σου (κάτι που υπερασπιζόμαστε για τους ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας, της Πόλης, Ίμβρου, Τενέδου, Ουκρανίας, Γεωργίας κλπ). Το έγκλημα του βίαιου γλωσσικού εξελληνισμού ολοκληρώθηκε και το μόνο που προλαβαίνουμε να κάνουμε είναι να μπει η γλώσσα των Ρομά στα σχολεία όπου φοιτούν παράλληλα με την ελληνική και να προσαρμόσουμε το ελληνικό σχολείο στην πολύγλωσση πραγματικότητα που διαμορφώνουν τα παιδιά των μεταναστών.

Για το θέμα της σλαβικής γλώσσας ξεκίνησε η συζήτηση και οφείλω να το κλείσω και πάλι με το ίδιο θέμα. Όταν οι ίδιοι οι ομιλητές αποστρέφονται τη γλώσσα τους (κάτι που συνέβη και με τους Αρβανίτες) είναι δύσκολο να διεκδικήσουν οποιοδήποτε δικαίωμα διδασκαλίας και –επομένως- συνέχισής της. Αν το Ουράνιο Τόξο (που χρηματοδοτείται κανονικά από το ελληνικό δημόσιο) ή οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός ή πολιτιστικός φορέας κατορθώσει να απενοχοποιήσει τη σλαβική γλώσσα και διεκδικήσει με επιτυχία την διδασκαλία της τότε δε βρίσκω λόγο γιατί να μη γίνει κάτι τέτοιο.

Σου διαφεύγει πως η εγγύηση τέτοιων συνθηκών δεν είναι μια αφηρημένη έννοια όπως το διεθνές δίκαιο,αλλά τα όπλα των συμβαλλομένων ή το αμοιβαίο ενδιαφέρον.Η συνθήκη της Λωζάννης βασίζεται στην απλή αρχή του "σέβεσαι τους δικούς μου και θα σεβαστώ τους δικούς σου".Μήπως ήθελες από τους Τούρκους να ενδιαφερθούν για τους..Σλάβοφωνους στην Ελλάδα? Το αν π.χ οι Αλβανοί σέβονται την ύπαρξη μιας Ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία ενώ διαλύουν κάθε ίχνος σερβικής παρουσίας στο Κοσσυφοπέδιο προφανώς και δεν έχει καμμία σχέση με το διεθνές δίκαιο,ή συνθήκες και Ευρωπαικές νόρμες.Κοντολογίς ο ισχυρότερος επιβάλει το δίκαιο του και δύο με κοινά συμφέροντα κάνουν συμφωνίες.
-
Βλέπω πως η συζήτηση έχει ξεφύγει από το γλωσσικό ζήτημα στο ζήτημα της συνθήκης της Λωζάννης. Κατά τη γνώμη μου δε χρειάζεται να το συζητήσω περαιτέρω αυτό, αφού νομίζω πως έγινε κατανοητό ότι α) και η σλαβική «προστατευόταν» από το Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ (με τίτλο «Προστασία της βουλγαρικής μειονότητας στην Ελλάδα») που η Ελλάδα υπέγραψε στην έδρα της Κοινωνίας των Εθνών στην Γενεύη στις 29 Σεπτεμβρίου του 1924 (σε αυτό να προσθέσω και τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει η Ελλάδα απέναντι στην «βουλγαρική» μειονότητα με τη Συνθήκη των Σεβρών) και
β) οι συνθήκες είναι δημιουργήματα της αναλογίας δυνάμεων και όχι απόρροια της έννοιας του δικαίου. Οι συνθήκες για κανέναν λόγο δεν δικαιολόγουν την τήρηση των όρων τους «εσαεί» αφού – κατά τη γνώμη μου – οι συμβαλλόμενοι συνεχώς τις παραβιάζουν, όπως τους συμφέρει. Ακόμα και η συνθήκη της Λωζάννης έχει πάψει να τηρείται σε ορισμένα σημεία της (η Ελλάδα από το 1957 –νομίζω - παραβιάζει το άρθρο 13 που αφορά στην στρατιωτική ενίσχυση των νησιών Χίος, Μυτιλήνη, Ικαρία και Σάμος και η Τουρκία έχει παραβιάσει –νομίζω- το άρθρο 14 για το ιδιαίτερο καθεστώς διοίκησης και αποστρατιωτικοποίησης της Ίμβρου και Τενέδου).



Αν ρωτάς την άποψη μου όσο αφορά την παιδεία των τέκνων των 7,623 ψηφοφόρων του '93 που προαναφέραμε (ή για την παιδεία άλλων τέκνων Ελληνόφωνων που ζούν στο εξωτερικό) μπροστά στην παιδεία των δικών μου παιδιών με τα ετοιμόρροπα σχολεία,τα προκάτ με αμίαντο και τα πανεπιστήμια της κλίκας και της λούφας,δικαίως η αδίκως,frankly my dear I don't give a damn.
-
Η άποψή σου είναι μία τυπική άποψη της πλειοψηφίας. Ακόμα και εμένα δεν με ενδιαφέρει αν θα σωθεί η σλαβική γλώσσα. Αυτοί που ενδιαφέρονται και μπορούν να ζητήσουν τη διδασκαλία της το κάνουν και – άσχετα με το αν είναι βιώσιμη μία τέτοια διεκδίκηση – θεωρώ πως ως πολίτες της ελληνικής δημοκρατίας έχουν το δικαίωμα να το απαιτούν και το κράτος έχει την υποχρέωση να σέβεται τα αιτήματα των πολιτών του.

Georgios1974 είπε...

Χαίρομαι που κλείνουμε με συμφωνίες χαχα..Και εγώ έχω Σαρακατσάνικες ρίζες και η άποψη μου είναι απλή-αν έχεις κάποιο πολιτισμό που εκτιμάς και θες να διαφυλαχτεί τότε κάντο μόνος σου.Αν περιμένεις το οποιοδήποτε κράτος να το κάνει αφιλοκερδώς για σένα τότε πλανάσαι ικτρά.(Εδώ κολλάνε άλλα rants μου για την έννοια του κράτους..)
Πάντως αν θες την άποψη μου για κάτι που θα πλήρωνα ευχαρίστως αυτή είναι η μόρφωση των αθίγγανων,κάτι που θα μπορούσε να συμπεριλάβει ωραιότατα και την γλώσσα τους,γλώσσα που είναι κάθε άλλο παρά νεκρή όπως σου ξέφυγε στο σχόλιο σου παρά μιλάτε από αυτούς συνεχώς. Εκεί είναι η πραγματική ουσία του κοινωνικού αποκλεισμού ανθρώπων που τους εκμεταλλεύονται οι κάθε λογής και απόχρωσης πολιτικοί για να καταλήξουν τα παιδιά τους να μην έχουν ούτε τη στοιχειώδη μόρφωση σε οποιαδήποτε γλώσσα..και το πόσοι είναι είναι το καλύτερα κρυμμένο μυστικό της Ελληνικής κοινωνίας.

Aureliano Buendia είπε...

Το μακεδονικό ζήτημα είναι ένα φάντασμα που στοιχειώνει και εκβαρβαρώνει τα πολιτικά μας ήθη. Επειδή από την ακροδεξιά μέχρι και το κέντρο έχουν διαχυθεί ιδέες εθνικιστικές και μισαλλόδοξες που κάνουν δύσκολη την εξομάλυνση. Τα ζητήματα που θίχτηκαν μέσες άκρες σε αυτή τη συζήτηση είναι το όχημα για να καταπολεμηθούν εθνικιστικές, ξενόφοβες και λαϊκιστικές τάσεις.

George Tsapanos είπε...

Κυρ Προμηθεα μου
Το ονομα του εκδοτικου οικου που επανεξεδωσε αυτο το "σκουπιδι" βιβλιου του Κου ΤΣΙΟΥΛΚΑ, θα μπορουσαμε να το εχωμε, ωστε να αυτο-μορφωθουμε ολιγον τι?
Οσο για τον Τρικουπη, καλα δεν τα ειπε στην αναφορα του σχετικα με το "θα τους κανωμε ΟΛΟΥΣ Ελληνες εκει πανω ετσι και κανουμε δικη μας την Μακεδονια" ?
Βλεπεις.....ακομα και ΣΗΜΕΡΑ εκει πανω ΔΕΝ τους εχομε ΟΛΟΥΣ Ελληνες, υπαρχουν ακομα μερικοι που ΣΛΑΒΟ-ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ γεννηθηκαν, ΣΛΑΒΟ-ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ, θελουν και να πεθανουν.
Οπως λεν τα λαικα μας τα βιβλια..........."το αιμα νερο δεν γινεται".